چگونه انسجام داخلی، هزینه عهدشکنی را برای طرف مقابل افزایش می‌دهد؟

چگونه انسجام داخلی، هزینه عهدشکنی را برای طرف مقابل افزایش می‌دهد؟ اقتدار دیپلماسی از درون مرزها آغاز می‌شود مهرداد پشنگ‌پور، کارشناس حقوق بین‌الملل، با نگاهی به نظریه‌های نوین روابط بین‌الملل، حقوق معاهدات و جامعه‌شناسی حقوقی، تاکید می‌کند که اقتدار دیپلماتیک دولت‌ها از ساختار داخلی آن‌ها سرچشمه می‌گیرد و هر اندازه سرمایه اجتماعی و انسجام ملی تقویت شود، احتمال پایبندی طرف‌های خارجی به تعهدات نیز افزایش خواهد یافت. موفقیت در سیاست خارجی و تحقق اهداف ژئوپلیتیکی، فرآیندی است که الزامات آن مستقیماً از شاهراه وفاق ملی و عقلانیت حقوقی در داخل کشور می‌گذرد. حاکمیت باید بسترهای لازم را برای اجماع‌سازی تخصصی در تصمیمات کلان فراهم آورد. برای آنکه طرف مقابل به تعهدات خود پایبند بماند، ما نیازمند بازآفرینی دکترین «دیپلماسی متکی بر وفاق» هستیم؛ راهبردی که در آن ساختارهای حقوق بین‌الملل، به‌عنوان سپر دفاعی و ابزار فنی، در اختیار دستگاه دیپلماسی قرار می‌گیرد، مشروط بر آنکه اراده همگن ملی و اقتدار داخلی، سوخت محرک این ماشین دیپلماتیک باشد. تشتت آرا در داخل، چراغ سبزی رایگان به ناقضان معاهدات بین‌المللی است؛ حال آنکه انسجام ساختاری حاکمیت و جامعه، پاسدار حقیقی منافع ملی و ضامن اجرای مؤثر تعهدات متقابل در عرصه بین‌المللی خواهد بود.