دینداریم، اما مضطرب و بی‌قراریم؛ کجای راه را اشتباه رفته‌ایم؟

نماز می‌خوانیم، دعا می‌کنیم، قرآن می‌خوانیم و از خدا سخن می‌گوییم؛ اما گاهی هنوز گرفتار اضطراب، ترس از آینده و حسرت گذشته‌ایم. چرا دینداری همیشه به آرامش نمی‌رسد؟ شاید مسئله کمبود عبادت نباشد؛ شاید خدا را عبادت می‌کنیم، اما هنوز نتیجه زندگی را به او نمی‌سپاریم. آرامش در منطق قرآن و سیره پیامبر(ص)، به معنای زندگی بدون مشکل نیست؛ یعنی در میان طوفان‌های زندگی، تکیه‌گاهی داشته باشیم که دل را از فروپاشی نجات دهد.