بنزین؛ اینبار فقط مردم نه!
بنزین؛ اینبار فقط مردم نه!
بنزین؛ اینبار فقط مردم نه! در کشور ما معمولاً بحران باید به مرز انفجار برسد تا برای حل آن تصمیم بگیریم؛ آنهم در شرایطی که ترس از هزینههای کوچکِ امروز، ما را ناگزیر به پرداخت هزینههای بسیار بزرگتر در فردا میکند. گاهی تصمیم را آنقدر به تأخیر میاندازیم تا دیگر «انتخاب»ی باقی نماند و آنچه میتوانست با تدبیر اصلاح شود، با اضطرار و هزینهای چند برابر بر سرمان آوار شود. داستان بنزین، یکی از روشنترین روایتهای این تعلل است. قیمت سوخت میتوانست دو دهه پیش، آرام و تدریجی و با کمترین هزینه اجتماعی اصلاح شود؛ اما ملاحظات سیاسی و تصمیمهای کوتاهمدت، امروز ما را به نقطهای رسانده که اصلاح قیمت، بیش از آنکه یک انتخاب باشد، به ضرورتی اجتنابناپذیر بدل شده است. حالا اگر قرار است یارانه بنزین اصلاح شود، عدالت ایجاب میکند که بار این اصلاح تنها بر دوش مردم گذاشته نشود. همزمان با اینکه قیمت را بالا ببریم، باید به سراغ آنچه مصرف را بیدلیل بالا برده است برویم. خودروسازی ناکارآمد، خودروهای پرمصرف، ناوگان فرسوده و سالها سیاستگذاری نادرست بیشتر از مصرف مردم به این سرمایه آسیب زده است. در کنار اصلاح این موارد باید یارانه سوخت به کارت بانکی متصل به کد ملی منتقل شود، مصرف شفاف شود، صورتحسابها الکترونیکی شوند، سبد سوخت توسعه یابد و یارانه انرژی عادلانهتر توزیع شود. مردم با تصمیم سخت همراه میش
روایتِ هر طیف
فیلترِ طیف از ماژولِ «طیفِ پوشش» کنترل میشود.