ای زائر حسین(ع)

ای زائر حسین(ع)، به حسین می‌سپاریمت... آقای کشوردوست، آخرین دیدارش با مردم کشورش را هم به پایان می‌رساند؛ یک هفته‌ی سخت و پرتراکم را پشت سر گذاشته است؛ از دیدار با خانواده‌های شهدا گرفته تا محفل شاعران، قاریان و مداحان. چند روز و ساعتی بی‌سابقه در عمر رهبری جمهوری اسلامی ایران عزیزمان. حالا نوبت دیدار آقا با مردمِ کشور است؛ دیداری که بیش از دو روز و دو شب به طول انجامیده و حالا در آیین بدرقه‌شان از ترک و کرد و بلوچ و لُر گرفته تا فارس و عرب، از شهرهای دور و نزدیک آمده‌اند تا پاسخ تمام دیدارهایی را که آقا روزی در شهرهایشان داشته است، را پس بدهند. ملاقاتی عمومی، اما از جنس غم؛ دیداری که نه برای شنیدن سخنی تازه، که برای سپردن آخرین نگاه‌ها و آخرین سلام‌هاست. حال‌وهوای امروز میدان‌های بزرگ شهر، به مثال چاووش‌خوانی می‌ماند؛ چاووش‌خوانی برای بدرقه‌ی زائر کربلا. آقایی که در روزهای فراگیری ویروس کرونا، غم دلتنگی‌اش را با مردم در این یک بیت خلاصه کرد: «گرچه دوریم، به یاد تو سخن می‌گوییم؛ بُعد منزل نبود در سفر روحانی» حالا این‌بار خود، عزم سفر کرب‌وبلا کرده است. اولین جان‌فدای شهید ایران! این ملت، صد و اندی شب، سعیِ صفا و مروه کرده‌اند و امروز از دور و نزدیک آمده‌اند تا گرد حریم شما طواف عشق کنند و برای همیشه، در پایتخت تهران، جایی حوالی خیابان کشوردوست، با آقای کشوردوستشان وداع کنند و چ