آیا استادان دانشگاه والدین خوبی‌اند؟

به گزارش خبرآنلاین، جومپا لاهیری، نویسنده آمریکایی-هندی، در داستان «جهنم-بهشت» نکته‌ جالبی درباره‌ پدرش می‌گوید؛ پدری که استاد دانشگاه است و بخش مهمی از زندگی‌اش را در کار و تحقیقاتش می‌گذراند. او درباره‌ پدرش می‌نویسد که «با کارش، با تحقیقاتش ازدواج کرده بود» و در «حبابی» غرق شده بود که همسر و فرزندش نمی‌توانستند به آن نفوذ کنند.. فرد می‌تواند در خانه باشد و همچنان «استاد» بماند. این شاید همان چیزی باشد که در تصویر لاهیری از پدرش می‌بینیم: مردی که کارش فقط یکی از فعالیت‌های زندگی‌اش نیست؛ جهانی است که در آن زندگی می‌کند.. مسئله از جایی آغاز می‌شود که حباب فقط برای چند ساعت یا چند روز ساخته نمی‌شود؛ وقتی تبدیل می‌شود به جایی که آدم تقریباً همیشه در آن زندگی می‌کند. آن وقت ممکن است خانواده درست کنار آدم باشد و باز هم فاصله‌ای وجود داشته باشد.. زندگی روزمره کمتر این‌طور است. شاید مسئله اصلی هم همین باشد: نه اینکه آدم حبابی داشته باشد، بلکه اینکه بداند چه وقت باید از آن بیرون بیاید. 📌 متن کامل یادداشت را اینجا بخوانید