⭕ ترمه ایرانی چطور از دوش شاهان افتاد و بازار را به شال کشمیر سپرد؟

⭕ ترمه ایرانی چطور از دوش شاهان افتاد و بازار را به شال کشمیر سپرد؟ لحظه‌ای که جُبه ترمه در تاجگذاری محمدرضا شاه پهلوی، بر دوش او افتاد، یکی از واپسین نمایش‌های پررنگ ترمه در بالاترین سطح رسمی قدرت در ایران بود روز تاجگذاری محمدرضا شاه پهلوی احتمالا آخرین باری بود که «ترمه» در یکی از بالاترین صحنه‌های سیاسی ایران ظاهر شد. در روز تاجگذاری، شاه مانند پدرش رضاشاه لباس رسمی نظامی بر تن داشت، اما ردای بلند ترمه‌ای که روی آن قرار گرفت، یادگار هنری دنیای کهن بود؛ جهانی که در آن پارچه نشانه قدرت، مرتبه، ثروت و پیوند با دربار به شمار می‌رفت. ترمه، این پارچه اشرافی و هنری، نه‌تنها زیبایی نقش‌های ایرانی را در خود دارد، بلکه توان فنی بالای نساجان ایران را در نخ‌ریسی، رنگرزی، نقشه‌خوانی و بافت پارچه‌های نفیس نشان می‌دهد. با این حال این پارچه که روزگاری بر دوش شاهان، وزیران و رجال می‌نشست، امروز در تصور عمومی، اغلب به نمونه‌های ماشینی با کاربری رومیزی، سجاده یا سوغات سفر تقلیل یافته است. در بسیاری از تصاویر رجال و شاهان ایران، قبا، جبه‌ و رداهایی دیده می‌شود که از شال یا ترمه دوخته شده‌اند؛ پارچه‌هایی با نقش بته‌جقه‌های ریز و درشت که گاه سراسر لباس را می‌پوشاندند و گاه در شال کمر، خلعت یا بخش‌هایی از پوشاک رسمی به کار می‌رفتند. ارزش این پارچه‌ها فقط به زیبایی نقش‌ها نبود. در دوره قاجار، کیفیت