همسران و حرمسرای اورنگزیب؛ پشتپرده قدرت امپراتوری
تاریخ بخوانیم | همسران و حرمسرای اورنگزیب؛ پشتپرده قدرت امپراتوری. حرمِ شاهانه اورنگزیب [ششمین امپراتور گورکانی هند] پس از رسیدن او به سن بلوغ در سال ۱۶۳۴، رفتهرفته شکل گرفت؛ اما اولویت اصلی او، تکمیل کردنِ خاندانِ بزرگترِ شاهانه خود بود. اگرچه ثروتِ رو به رشد و جایگاه والای او باید جذب نیرو را نسبتاً آسان میکرد، اما لشکرکشیها در بوندلخند و پس از آن، انتصاب او به عنوان حاکم دکن (منطقهای که بهتازگی فتح شده بود اما هنوز در امپراتوری تثبیت نشده بود)، روند کار را کند کرد.. این موضوع از میان موارد دیگر، از شکاف زمانیِ طولانیتر از حد معمول — یعنی سه سال — میان رسیدنِ رسمی به سن بلوغ و اولین ازدواج او در سال ۱۶۳۷ استنباط میشود. اما تا زمان اولین ازدواج او با «دلرس بانو»، خاندان و خدمه او برای پذیرفتن یک عروس جدید و شکلگیری یک حرمِ شاهانه نوپا، کفایت میکرد.. انتخاب «دلرس بانو» به عنوان همسر برای اورنگزیب بسیار حائز اهمیت بود. او به عنوان نواده شاه اسماعیل یکم، بنیانگذار سلسلهی صفوی در ایران، از تباری بسیار والا و پرآوازه برخوردار بود.. دلرس بانو هنوز بهسختی در خانه جدید خود مستقر شده بود که ازدواج دوم اورنگزیب منعقد شد. این ازدواج با «نواب بای» (یا رحمتالنساء)، دختر حاکم راجوری (در جمو امروزی) انجام شد که از تبار راجپوتهای پاهاری بود. جزئیات بیشتر را در
روایتِ هر طیف
فیلترِ طیف از ماژولِ «طیفِ پوشش» کنترل میشود.