تعامل ما با وطن

تعامل ما با وطن وطن‌خواهی نه‌تنها در برابر دین و ارزش‌های قرآنی قرار ندارد، بلکه از نظر حق‌تعالی چنان اهمیت دارد که در آیه ۸ سوره ممتحنه فرموده است: «با کفاری که با شما بر سر دین نجنگیده و شما را از وطن بیرون نکرده‌اند، به عدالت رفتار کنید». در این آیه، دین و وطن در کنار هم پاس داشته شده‌اند. پس چرا گاهی از سوی برخی، در پاسداشت وطن ابهام پدید می‌آید؟ چند روز پیش یکی از دانشجویان سابقم را که اکنون در کارخانه‌ای مشغول به کار است، دیدم. احوالش را پرسیدم و گفت: با اینکه شب‌ها مقیدم در میدان حمایت از وطن حاضر شوم، دو ابهام فکری دارم. پرسیدم چه هستند؟ گفت: چگونه می‌توان وطنی را دوست داشت که در آن نتوانم حتی چند متر مسکن برای زندگی داشته باشم، یا هزینه زندگی چنان بالا باشد که ازدواج را ناممکن کند؟ چگونه در این وطن آسوده‌خاطر بمانم که نه می‌توانم مادرم را در بیمارستان دلخواه درمان کنم و نه حتی فرزند برادرم را در هزینه تحصیل یاری دهم، چه رسد به اینکه بعدها از فرزند خودم حمایت کنم؟ با این حال، این وطن عشق من است؛ هرجا بروم، غریبم و در غربتم، و نمی‌توانم به جایی جز آن دل ببندم. به‌عنوان معلم اقتصاد، واقعا شرمنده شدم. سپس از برادرش گفت که در طول ماه، بیشتر بیکار است، کارِ کمی دارد، به‌سختی بخش خصوصی او را به کار می‌گیرد، حداقل حقوق را می‌گیرد و دائم در مضیقه است. دغدغه فکری دومش این بود که ب