📍 پایان توهم جنگ سریع؛ بازخوانی بن‌بست راهبردی آمریکا در برابر اراده ایران از دریچه اندیشکده‌ها و رسانه‌های خارجی 📝 چکیده فاطمه یوسفی

به گزارش روزنامه وطن امروز، با گذشت ۶ ماه از آغاز رویارویی نظامی ایران و آمریکا، غبار میدان نبرد تا حدودی فرونشسته و بن‌بست راهبردی واشنگتن آشکارتر شده است. چگونه یک ابرقدرت با بودجه دفاعی بی‌رقیب و پیشرفته‌ترین فناوری‌ها، برای پیروزی سیاسی ناکام مانده است؟ جغرافیا، اقتصاد سیاسی و فرسایش ساختاری، توهم نبرد سریع را به فرسایشی بلندمدت تغییر داده‌اند. آنچه «جنگ کوتاه‌مدت» خوانده می‌شد، اکنون به بن‌بست راهبردی رسیده است. واشنگتن تصور می‌کرد می‌تواند اراده سیاسی خود را در کمترین زمان دیکته کند اما ایران تسلیم نشد و جنگ را به رقابتی فرساینده برای بقا و اهرم‌سازی تبدیل کرد. محدودیت قدرت سخت واشنگتن در این نقطه آشکار شد: توان ویرانگری دارد اما توان شکل‌دهی به نتیجه مطلوب سیاسی را خیر. تنگه هرمز نیز یک ابزار جنگی نامتقارن در دست تهران است. کاهش چشمگیر تردد کشتی‌ها نشان داد موقعیت جغرافیایی بر قدرت آتش غلبه کرده است. ناوگان پنجم آمریکا و مدرن‌ترین ناوشکن‌ها در منطقه حضور دارند اما نمی‌توانند اطمینان را به بازار انرژی بازگردانند. ایران با استفاده از موقعیت ساحلی و تسلیحات ارزان‌قیمت، ریسک عبور را افزایش داده است.

به گزارش روزنامه وطن امروز، جنگ همچنین پرده از بحران مهمات برای راهبردسازان آمریکایی برداشت. اتکای آمریکا به موشک‌های گران‌قیمت در مقابل تهدیدات ارزان ایران، موجب عدم توازن اقتصادی در میدان نبرد شده است. هراس از خالی شدن زرادخانه‌ها و کاهش توان بازدارندگی در برابر قدرت‌های بزرگی چون چین، واشنگتن را در انجام حملات گسترده‌تر دچار تردید کرده است. آمریکا در این رویارویی با «زمان» می‌جنگد. هر ماه ادامه نبرد، هزینه‌های لجستیکی، افزایش قیمت سوخت و تورم ناشی از بی‌ثباتی بازار انرژی را افزایش می‌دهد و در آستانه انتخابات، بن‌بست نظامی برای دولت مستقر هزینه سیاسی دارد. قدرت بدون مسیر خروج دیپلماتیک و بدون در نظر گرفتن واقعیات جغرافیایی، تنها به ویرانی منجر می‌شود، نه پیروزی. متن کامل را در سایت وطن امروز بخوانید: ✉