به تخیل و قصه اجتماعی نیاز داریم/ رفراندوم روایتی است که تخیل اجتماعی مردم را فعال می‌کند/ نظارت‌های استصوابی با تفسیرهای سطحی

به تخیل و قصه اجتماعی نیاز داریم/ رفراندوم روایتی است که تخیل اجتماعی مردم را فعال می‌کند/ نظارت‌های استصوابی با تفسیرهای سطحی، کج و غلط، جامعه را دچار انسداد کرده‌اند مقصود فراستخواه، جامعه‌شناس: 1⃣ مسیر نخست، «تنش‌زدایی بین‌المللی» است. بررسی تاریخ ما نشان می‌دهد که هر زمان رویکرد «جهانداری» را برگزیدیم، زندگی و رشد کردیم و هر زمان به سمت «جهان‌ستیزی» رفتیم، رو به نابودی حرکت کردیم. ما مبرم به یک دیپلماسی عقلانی داریم. 2⃣ محور دوم، «اعتمادسازی ملی» است. من پیش از این هم گفته‌ام که دیگر قصه‌ای برای این مردم باقی نمانده است. مردم امروز به یک «تخیل اجتماعی» (Social Imagination) نیاز دارند؛ چرا که تخیل اجتماعی منشأ فعل، کنش و عاملیت است.. ما در جغرافیا و گذرگاه سیاسی بسیار حساس و دشواری در جهان زندگی می‌کنیم. برای اینکه این جامعه و تاریخ ایران بماند، لنگرگاه اصلی خود جامعه است و باید به آن اعتماد کرد. از نظر اخلاقی نیز حکومت صاحب این جامعه نیست، بلکه خدمتگزار و سرویس‌دهنده به آن است؛ صاحبان اصلی این جامعه خود مردم هستند که باید به صحنه بیایند و فرآیند توسعه ناتمام ایران را دوباره پیگیری کنند و پیش ببرند. کیومرث اشتریان، استاد علوم سیاسی:. جان کلام این است که ما در درجه اول —به‌ویژه در درون حکومت— باید متفطن این معنی شویم که دچار یک نقص جدی هستیم. اگر امروز با بحران‌هایی در کارآمدی