«شهرک» روایت یک شهر زیر نگاه دوربین‌ها؛ اینجا روایت را از نو می‌نویسند

تهران- ایرنا- پیش از آنکه نخستین دیالوگ شنیده شود، شهرک جهان خود را با تصویر معرفی می‌کند؛ سه پرده سفید، سه دوربین و چمدانی نارنجی که آرام‌آرام به نخستین نشانه این روایت بدل می‌شود. در این اجرا، دوربین نه تماشاگر صحنه است و نه ابزار ثبت آن؛ به بخشی از زبان نمایش تبدیل می‌شود و مخاطب را میان دو تجربه هم‌زمان معلق نگه می‌دارد؛ تماشای بدن بر صحنه و مواجهه با چهره‌ای که در نمای نزدیک، حقیقت دیگری را آشکار می‌کند.