زن یک «موضوع» نیست؛ یک اعتبار ملی است/ نقدی بر حکمرانی برند زنان در دولت پزشکیان

به گزارش روزنامه شرق، در سیاست عمومی ایران، «زنان» معمولا یک موضوع بوده‌اند؛ موضوعی میان فرهنگ، خانواده، اشتغال، جمعیت، حقوق، سیاست و آسیب‌های اجتماعی. اما اگر از زاویه برندینگ به این مسئله نگاه کنیم، زنان نه یک«موضوع دولتی» بلکه یک دارایی راهبردی برای برند دولت و حتی برند ملی ایران هستند. مسئله دولت پزشکیان دقیقا از همین‌جا آغاز می‌شود: آیا دولت توانسته است برای«زنان در ایران» یک برند روشن، معتبر و قابل‌ باور بسازد یا صرفا مجموعه‌ای از اقدامات پراکنده را در این حوزه انجام داده است؟ به گمان من، پاسخ فعلی، «هنوز نه» است. البته دولت چهاردهم نسبت به دولت‌های پیشین یک تغییر مهم ایجاد کرده؛ حضور زنان در موقعیت‌های تصمیم‌گیری از سطح نمادین تا حدی به سطح اجرائی منتقل شده است. معاون امور زنان دولت از حضور بیش از ۴۵ زن در مسئولیت‌های ارشد اجرائی در ماه‌های نخست دولت گفته و تأکید کرده که این جایگاه‌ها تشریفاتی نیستند. همچنین در حوزه دیپلماسی، انتصاب پنج سفیر زن به‌عنوان یک تحول مهم مطرح شده است.. اما برند با «تعداد انتصاب‌ها» ساخته نمی‌شود. برند زمانی ساخته می‌شود که مجموعه‌ای از رفتارها، تصمیم‌ها، تجربه‌ها و روایت‌ها در ذهن مخاطب به یک معنای واحد و متمایز تبدیل شوند..

به گزارش روزنامه شرق، اگر از مردم بپرسیم دولت پزشکیان درباره زنان دقیقا چه می‌خواهد، احتمالا پاسخ واحدی دریافت نمی‌کنیم. یک نفر از انتصاب زنان می‌گوید، دیگری از خانواده، دیگری از اشتغال، دیگری از حجاب، دیگری از خشونت علیه زنان، دیگری از جمعیت و فرزندآوری، دیگری از حضور زنان در مدیریت و دیگری از حقوق اجتماعی. این پراکندگی الزاما به معنای فقدان فعالیت نیست؛ بلکه نشانه فقدان معماری برند است. دولت در حوزه زنان مجموعه‌ای از «محصولات سیاستی» دارد، اما هنوز به یک«وعده برند» نرسیده است. 💢 یادداشت محمدرضا رستمی را اینجا بخوانید 👇