چرا پایداری روزنامه‌نگاران پاسداشت حافظه جمعی است؟

امروز، بیش از هر زمان دیگر، باید از روزنامه‌نگاران نه فقط به عنوان صاحبان یک حرفه، بلکه به عنوان حاملان حافظه جمعی و راویان رنج و امید جامعه مراقبت کرد. سیاست و جامعه‌ای که راویان خود را فرسوده، خاموش یا تحقیر کند، در حقیقت توان فهم خود را کاهش می‌دهد. شاید مهم‌ترین درسی که از همنشینی با سرطان و از همنشینی با جهان خبر می‌توان گرفت همین باشد؛ زندگی نه با انکار رنج، بلکه با فهم رنج، با گفت‌وگو درباره آن و با مراقبت از یکدیگر ادامه پیدا می‌کند.