بورخس؛ مردی که نابینا شد اما جهان را بهتر دید / چرا نابغه ادبیات نوبل نگرفت؟

به گزارش خبرآنلاین، مردی که نابینا شد اما جهان را بهتر دید / چرا نابغه ادبیات نوبل نگرفت؟. خورخه لوئیس بورخس‌ نویسنده، شاعر و متفکر بزرگ آرژانتینی که بدون آن‌که هرگز رمانی بنویسد یا مدال نوبل ادبیات را بر گردن بیاویزد، جهان واژه‌ها و داستان‌نویسی را برای همیشه دگرگون ساخت.. بزرگ‌ترین شوک و در عین حال عجیب‌ترین پارادوکس زندگی بورخس، مسئله نابینایی اوست. او یک بیماری ارثی در شبکیه چشم را از پدرش به ارث برده بود. از دهه سوم زندگی، بینایی او گام‌به‌گام کاهش یافت و تا اواسط دهه ۱۹۵۰، یعنی در حدود پنجاه‌وشش سالگی، او تقریب به‌طور کامل نابینا شد.. «باغ راه‌های دورشته»،«کتابخانه بابل»، «پیر منار، نویسنده دون کیشوت»، «فونِس معجزه‌گر» از داستان‌های معروف او هستند. او شیفته شرق و به ویژه ادبیات و عرفان ایرانی بود و از طریق ترجمه‌های انگلیسی با متون فارسی آشنا شد. او در داستان‌هایش بارها به افسانه سیمرغ و منطق‌الطیر عطار نیشابوری اشاره کرد؛ ایده یکی بودن جوینده و مجوی و حلول کل در جزء، مفهوم پایه بسیاری از داستان‌های او مانند الف است.. یکی از بزرگ‌ترین علائم سؤال در تاریخ ادبیات، نادیده گرفته شدن بورخس توسط آکادمی نوبل است.

به گزارش خبرآنلاین، علت اصلی این امر کاملا سیاسی بود؛ چرا که در سال ۱۹۷۶ بورخس به شیلی سفر کرد و از دیکتاتور شیلی، آگوستو پینوشه، مدال افتخار دریافت نمود. این تصمیم سیاسی باعث شد آکادمی سوئد تا پایان عمر او اسمش را از لیست برندگان خط بزند. 📌 متن کامل تک‌نگاری ریحانه اسکندری را در لینک زیر بخوانید

به گزارش خبر آنلاین، خورخه لوئیس بورخس، نویسنده‌ای که هرگز رمان ننوشت اما مسیر ادبیات جهان را تغییر داد، ۲۴ اوت ۱۸۹۹ متولد شد؛ مردی که در میانه نابینایی به کتابخانه‌ای عظیم رسید و از دل زمان، حافظه، بی‌نهایت و هزارتو، جهانی ساخت که هنوز ادبیات در آن سرگردان است.