‌آنجا که تاریخ هنر کمتر نگاه کرده است

آن‌جا که تاریخ هنر کمتر نگاه کرده است/ جایزه «جورج هيوویت مایرز» برای پرویز تناولی و شصت سال جست‌وجو در میان دست‌بافته‌های اقوام ایران حسین گنجی. پرویز تناولی را بیشتر با «هیچ»، شیرها و مجسمه‌هایش می‌شناسیم؛ اما جایزه «جورج هيوویت مایرز» وجه دیگری از کار او را به رسمیت شناخته است: بیش از شصت سال پژوهش، گردآوری و مستندسازی دست‌بافته‌های عشایری و روستایی ایران. خورجین، مفرش، نمکدان، گلیم یا جُل در نگاه رایج اغلب در محدوده «صنایع‌دستی» باقی می‌مانند؛ اما در پژوهش‌های تناولی به اسنادی از شیوه زیست، جغرافیا، حافظه بصری و دانش تولید در میان اقوام مختلف ایران بدل می‌شوند. اهمیت پروژه او دقیقاً در همین تغییر جایگاه است: تبدیل اشیای روزمره به موضوع شناخت و سند فرهنگ مادی. تناولی طی شش دهه، با گردآوری، طبقه‌بندی و مطالعه آثاری که بخشی از زمینه زیستی و کاربردی‌شان در حال دگرگونی بود، آرشیوی از فرم‌ها، مواد، نقش‌ها، کارکردها و شیوه‌های زندگی فراهم کرده است. حاصل این کار صرفاً حفظ مجموعه‌ای از اشیا نیست؛ ثبت دانشی است که نشان می‌دهد تاریخ هنر را گاه باید در جاهایی جست‌وجو کرد که نگاه رسمی کمتر به آنها معطوف بوده است. (منبع: روزنامه شرق)