از مدرک تا کارنامه؛ مسئله، حکمرانی شایستگی‌هاست/ تأملی بر شرایط احراز شهردار و مسئله بزرگ‌تر انتخاب مدیران ارشد عمومی

به گزارش روزنامه شرق، طرح موضوع شرایط احراز سمت شهردار و تأکید بر برخی رشته‌های تحصیلی مشخص برای تصدی این مسئولیت، در ماه‌های اخیر بار دیگر یک پرسش مهم را پیش‌روی نظام حکمرانی قرار داد: آیا اداره شهرهای پیچیده امروز، بیش از هر چیز به تخصص رشته‌ای نیاز دارد یا به شایستگی حکمرانی؟ این پرسش البته به شهرداری محدود نمی‌شود؛ شهردار، تنها یکی از مصادیق مسئله‌ای بزرگ‌تر است. مدیران ارشد عمومی در ایران بر چه اساسی باید انتخاب و منصوب شوند؟ بر‌اساس مدرک تحصیلی و عنوان سمت‌های پیشین‌ یا بر مبنای مجموعه‌ای از شایستگی‌ها و کارنامه‌ای که توانایی واقعی آنان را در حل مسئله و خلق نتیجه نشان می‌دهد؟. تأکید بر رشته‌هایی مانند عمران، شهرسازی، معماری، حقوق و مدیریت، در نگاه نخست می‌تواند اقدامی منطقی برای تضمین حداقل دانش تخصصی مورد نیاز مدیریت شهری باشد؛ اما مسئله از جایی آغاز می‌شود که تخصص رشته‌ای، به‌جای آنکه یکی از مؤلفه‌های شایستگی باشد، به معیار اصلی یا حتی تعیین‌کننده انتخاب مدیر تبدیل شود. شهرداری، به‌ویژه در کلان‌شهری مانند تهران، صرفا سازمانی برای ساخت پل، بزرگراه، بوستان یا اجرای پروژه‌های عمرانی نیست..

به گزارش روزنامه شرق، مدیریت شهری امروز با مجموعه‌ای از مسائل درهم‌تنیده مواجه است؛ از آلودگی هوا، ترافیک و فرسودگی زیرساخت‌ها گرفته تا مسکن، محیط‌ زیست، آسیب‌های اجتماعی، اقتصاد شهری، فرهنگ و سرمایه اجتماعی. در چنین محیطی، مدیر ارشد نه می‌تواند شخصا متخصص همه این حوزه‌ها باشد و نه قرار است همه پاسخ‌ها را در ذهن خود داشته باشد. وظیفه اصلی او، هدایت یک سیستم پیچیده، ساختن تیم حرفه‌ای، ایجاد هماهنگی میان بازیگران و تبدیل دانش تخصصی به تصمیم و نتیجه است. 💢 یادداشت سمانه ناظریان‌ را اینجا بخوانید 👇