بیست‌وپنجم تیرماه، روز بهزیستی و تأمین اجتماعی

بهزیستی و ضرورت بازتعریف عدالت اجتماعی بیست‌وپنجم تیرماه، روز بهزیستی و تأمین اجتماعی، صرفا یک مناسبت تقویمی برای تجلیل از یک سازمان نیست؛ بلکه فرصتی برای بازاندیشی در یکی از مهم‌ترین ارکان حکمرانی نوین، یعنی «توسعه انسانی» است. اگر در گذشته، موفقیت نظام‌های رفاهی عمدتا با میزان حمایت‌های مالی یا گستره خدمات اجتماعی سنجیده می‌شد، امروز شاخص‌های جدیدی همچون کیفیت زندگی، میزان مشارکت اجتماعی، دسترس‌پذیری خدمات، استقلال فردی، سرمایه اجتماعی و احساس کرامت انسانی، معیارهای اصلی ارزیابی کارآمدی این نظام‌ها به شمار می‌روند. در چنین نگاهی، سازمان بهزیستی کشور فقط یک نهاد حمایتی نیست؛ بلکه یکی از مهم‌ترین نهادهای توسعه‌ساز کشور است. مأموریت این سازمان، فراتر از ارائه خدمات تخصصی به افراد دارای معلولیت، سالمندان، کودکان بی‌سرپرست و بدسرپرست، زنان سرپرست خانوار، افراد دارای اختلالات اجتماعی و سایر گروه‌های هدف است. رسالت اصلی بهزیستی، فراهم‌کردن زمینه حضور مؤثر و برابر همه شهروندان در عرصه‌های مختلف زندگی اجتماعی است؛ رویکردی که بر توانمندسازی، استقلال و مشارکت فعال استوار است. طی سال‌های گذشته، سازمان بهزیستی گام‌های ارزشمندی در گذار از رویکرد «حمایت‌محور» به «توانمندسازی» برداشته است. این تغییر پارادایم، یکی از مهم‌ترین تحولات نظام رفاه اجتماعی ایران محسوب می‌شود. تجربه جهانی نیز نشان می‌