سهند ایرانمهر

سهند ایرانمهر ، فعال رسانه‌ای: بزرگ‌ترین خطری که در مسیر هر جریان سیاسی وجود دارد این است که به جای درک واقعیت بیرونی، با تصور ذهنی خود عشقبازی کند. واکنش بخش عمده اپوزیسیون به مراسم تشییع آیت‌الله خامنه‌ای را باید در همین چارچوب فهمید. مراسم تشییع یک رهبر سیاسی، صرف‌نظر از اینکه چه کسی باشد، یک پدیده سیاسی ـ اجتماعی است. یک تحلیلگر، با دیدن این جمعیت، باید از خود بپرسد که این حضور چه نسبتی با حافظهٔ جمعی دارد؟ چه چیزی درباره مشروعیت، هویت، انسجام یا شکاف‌های جامعه می‌گوید؟ و چه تصویری از آرایش نیروهای اجتماعی ارائه می‌دهد؟ اما کافی است نگاهی به مصاحبه‌ها، تحلیل‌ها و توییت‌های بخش عمده‌ای از اپوزیسیون بیندازید. عمده پرسش‌ها و تحلیل‌ها درباره شمار جمعیت است، یا وعدهٔ غذایی‌ای که به آن‌ها داده‌اند، یا اینکه کارمندند یا کارمند نیستند، یا حتی پرسش از هوش مصنوعی که: «هی! گروک، تخمین بزن چند نفرند؟» جامعه ایران، مانند هر جامعه دیگری، از مجموعه‌ای از وفاداری‌ها، نارضایتی‌ها، باورهای دینی، محاسبات اقتصادی، حافظه تاریخی، احساسات ملی و منافع فردی تشکیل شده است.این پیچیدگی، ویژگی هر جامعه زنده است؛ اما برای ذهنی که جهان را تنها در دوگانهٔ «موافق» و «مخالف» می‌بیند یا از ساختاری که قبولش ندارد موجودیتی کاملا منفعل،غیر عقلانی، بدون حامی و نامشروع مطلق ساخته، قابل فهم نیست که چگونه این