🔰 | ۸ راهبرد رهبر انقلاب برای دور جدید نبرد

به گزارش مهر (تلگرام)، 📹 روایت غلامعلی حدادعادل از مدیریت کشور توسط شهید لاریجانی در روزهای حساس پس از شهادت رهبر انقلاب 📡

به گزارش فارس (تلگرام)، پایان نظامی لزوماً پایان منازعه نیست. گاهی با پایان نبرد، فقط میدان رویارویی تغییر می‌کند؛ از موشک و پهپاد به اقتصاد، افکار عمومی، محاسبات مسئولان، انسجام اجتماعی و کارآمدی حکمرانی.. مجموعه پیام‌ها و احکام رهبر معظم انقلاب در ماه‌های پس از جنگ تحمیلی سوم را می‌توان از همین زاویه دید. اگر این پیام‌ها کنار یکدیگر قرار گیرند، مجموعه‌ای از توصیه‌های مناسبتی نیستند؛ بلکه تصویری نسبتاً منسجم از الزامات اداره کشور در ارائه می‌کنند. حفظ وحدت ملی به‌عنوان زیرساخت قدرت. نخستین و شاید پرتکرارترین راهبرد، صیانت از انسجام اجتماعی است. در پیام‌های مختلف، صرفاً یک توصیه اخلاقی یا سیاسی نیست بلکه بخشی از ظرفیت قدرت ملی معرفی می‌شود. اگر دشمن به دنبال فرسایش تاب‌آوری و ایجاد شکاف میان مردم و حاکمیت باشد، جلوگیری از تفرقه و تبدیل اختلافات به تنازع، اهمیت راهبردی پیدا می‌کند. تبدیل اقتصاد و معیشت به اولویت حکمرانی. ثبات اقتصادی، کاهش تورم، مدیریت نقدینگی، رونق تولید، اشتغال و حل ، صرفاً سیاست‌های اقتصادی نیستند. جامعه‌ای که از آینده اقتصادی خود اطمینان بیشتری داشته باشد، ظرفیت بالاتری برای تحمل فشار خارجی خواهد داشت.

به گزارش فارس (تلگرام)، معیشت مردم بخشی از امنیت ملی است. بازسازی حکمرانی با محوریت کارآمدی و مسئله‌محوری. پیام‌های پساجنگ بر عبور نهادها از بروکراسی و حرکت به سمت تأکید دارند. مجلس، دولت و قوه قضائیه باید آثار عملکرد خود را در زندگی واقعی مردم نشان دهند. اعتماد عمومی فقط با مواضع سیاسی حفظ نمی‌شود؛ مردم باید نتیجه حکمرانی را ببینند. اعتماد به مسئولین و استفاده از ظرفیت سیاست خارجی. مذاکره نفی نمی‌شود، اما به معنای پذیرش نظر طرف مقابل نیست. تجربه نقض تعهدات آمریکا نیز اهمیت سنجش اعتبار وعده‌ها را نشان داده است. دیپلماسی باید ابزار سیاست خارجی باشد، نه جایگزین قدرت ملی یا مبنای اعتماد ساده‌انگارانه. مصون‌سازی جامعه و حاکمیت در برابر جنگ شناختی و رسانه‌ای. در جنگی که هدف آن ایجاد خطا در محاسبات و تضعیف است، میدان روایت اهمیت پیدا می‌کند. جامعه باید توان تشخیص خبر، تحلیل، عملیات روانی و روایت جهت‌دار را داشته باشد و تصمیم‌گیران نیز نباید تحت تأثیر فضای هیجانی تصمیم بگیرند. تبدیل مردم از «مخاطب سیاست» به «جزء فعال قدرت ملی».