نبرد هرمز ۴۰۰ سال بعد و کلان راهبرد ایران

بازپس‌گیری بندر راهبردی گامرون -‌بندرعباس‌- از پرتغالی‌ها در سال ۱۶۱۴، شاهکاری در تلفیق عملیات نظامی، بهره‌گیری از ژئوپلیتیک منطقه‌ای و زمان‌بندی فرصت‌طلبانه توسط شاه عباس اول بود. امپراتوری پرتغال بیش از یک قرن انحصار خفه‌کننده‌ای بر تجارت در خلیج فارس داشت و عمدتا از قلعه پرتقالی‌ها در جزیره هرمز بر منطقه مدیریت می‌کرد. بازپس‌گیری بندر راهبردی گامرون -‌بندرعباس‌- از پرتغالی‌ها در سال ۱۶۱۴، شاهکاری در تلفیق عملیات نظامی، بهره‌گیری از ژئوپلیتیک منطقه‌ای و زمان‌بندی فرصت‌طلبانه توسط شاه عباس اول بود. امپراتوری پرتغال بیش از یک قرن انحصار خفه‌کننده‌ای بر تجارت در خلیج فارس داشت و عمدتا از قلعه پرتقالی‌ها در جزیره هرمز بر منطقه مدیریت می‌کرد. آنها برای تأمین امنیت مسیرهای دسترسی به سرزمین اصلی و اخذ عوارض گمرکی سنگین، گامرون را -که آن را کامبارائو یا کومورائو می‌نامیدند- اشغال کرده بودند. قبل از دوران شاه عباس اول (۱۵۸۷-‌‌۱۶۲۹‌)، ارتش صفوی تقریبا به‌طور کامل به سواره‌نظام قبیله‌ای قزلباش متکی بود که اگر‌چه در درگیری‌های زمینی مستقیم درخشان بودند، اما عملا برای محاصره قلعه‌های سنگی اروپایی مجهز به توپخانه کارآیی نداشت. برای رفع این مشکل، شاه عباس اصلاحات نظامی گسترده‌ای انجام داد. او یک ارتش دائمی و حرفه‌ای از غلامان -سپاه سربازانی که مستقیما به حکومت مرکزی وفادار بودند- ایجاد کرد. آ