محمود دولت‌آبادی: من یک رفیق شادخوی را از دست دادم

به گزارش جماران، ◾ محمود دولت‌آبادی: من یک رفیق شادخوی را از دست دادم ✍ محمود دولت‌آبادی در پی درگذشت جواد مجابی نوشت:. آنچه در این لحظه می‌توانم بگویم این است که من یک رفیق شادخوی و نومیدی‌شکن را از دست دادم و جامعه‌ی هنری- فرهنگی ما یک هوشمندی ظریف را.. برخی کسان… ☑ علی اکبر صالحی: استاد «جواد مجابی» دلبستگی عمیقی به ایران، زبان فارسی و میراث فرهنگی و هنری این سرزمین داشت ☑ فقدان او نه تنها برای جامعه ادبی و هنری، بلکه برای فرهنگ ملی ایران ضایعه‌ای اندوهبار است ✍ علی‌اکبر صالحی، رئیس بنیاد ایران‌شناسی درگذشت جواد مجابی را تسلیت گفت و نوشت: مجابی از آن شمار فرهیختگانی بود که زندگی فرهنگی خویش را به یک عرصه محدود نکرد و در گستره‌ای وسیع از شعر و داستان و رمان تا طنز، روزنامه‌نگاری، نقد ادبی و هنری و پژوهش در فرهنگ و هنر ایران، آثاری ماندگار و اثرگذار پدید آورد. بیش از شش دهه حضور پیوسته او در عرصه فرهنگ و قلم، گواهی روشن بر دلبستگی عمیق وی به ایران، زبان فارسی و میراث فرهنگی و هنری این سرزمین بود./ جماران 🇮🇷

به گزارش جماران و روزنامه شرق، محمود دولت‌آبادی در پی درگذشت جواد مجابی نوشت: آنچه در این لحظه می‌توانم بگویم این است که من یک رفیق شادخوی و نومیدی‌شکن را از دست دادم و جامعه‌ی هنری- فرهنگی ما یک هوشمندی ظریف را.. برخی کسان هستند که ورای کوشش‌های ادبیاتی- هنری‌شان از یک مزیت ویژه نیز بر خوردارند و آن ذوق‌ورزی پایان‌ناپذیر و روحیه‌ی مداراگرای در روابط انسانی و مناسبات دوستانه است، در این اندک شمار آدمیان دکتر جواد مجابی یگانه بود.. در نیم قرن و اندی شناسی، آشنایی و دوستی در حضر و سفر به یاد نمی‌آورم که جواد موجب کمترین رنجشی شده باشد، او انسانی به ذات و منش حلیم و خوددار بود و البته غالبا لبخند بر لب به شما خوش‌آمد می گفت با آن جمله‌ی مصطلح خود که «چگونه‌اید شما». هم با چنین روحیه‌ای بود که چند باری بر انواع ناخوشی (اصطلاح خودش) چیره شده بود و از بیمارستان به خانه برگشته بود. این بار هم به خانه برگشت، دوستان پزشک هر آن کاری که لازم بود و می‌شد انجام دادند، اما دیگر نشد که بسامان شود و آخرین بار که با پزشک رفتم به دیدارش دیگر آن جواد همیشه نبود و دانسته شد که می‌داند چه در پیش است.

به گزارش جماران و روزنامه شرق، چاره‌ای نبود جز این که به ناستین بسیار کوشنده در نگهداشت جواد و نیز پوپک که از آغاز به یاری مادر و خدمت پدر می‌بود رو کنم و بگویم باید بردبار باشیم، چه می‌توانستند انجام دهند که انجام نداده بودند؟. باری… به ایشان تسلیت می‌گویم و باز هم آرزوی صبوری دارم. حقیقت این که فنا ادامه‌ی بقای آدمی ست، البته به شگرد و شیوه‌ی خودش!

به گزارش خبر آنلاین و ایسنا، محمود دولت‌آبادی با بیان اینکه دکتر جواد مجابی یگانه بود می‌گوید: من یک رفیق شادخوی و نومیدی‌شکن را از دست دادم.