خیابان امن، زن و مرد نمی‌شناسد

به گزارش روزنامه شرق، هر زنی که امروز سوار موتورسیکلت می‌شود، وارد خیابانی می‌شود که از او انتظار رعایت قانون دارد، اما هنوز مسیر رسمی آموزش، آزمون و دریافت گواهینامه را برایش فراهم نکرده است. این تناقض پس از گذشت بیش از هفت ماه از مصوبه دولت، بیش از آنکه یک اختلاف جنسیتی باشد، به مسئله‌ای درباره جان شهروندان، مسئولیت نهادها و معنای حکمرانی ایمن تبدیل شده است.. موتورسوار خطرناک، زنی نیست که می‌خواهد آموزش ببیند و گواهینامه بگیرد؛ موتورسوار خطرناک کسی است که بدون آموزش، بدون گواهینامه، بدون تجهیزات ایمنی و سوار بر وسیله‌ای ناایمن وارد خیابان می‌شود.. تصور کنیم زنی هر روز برای رفتن به محل کار، دانشگاه یا انجام کارهای روزمره از موتورسیکلت استفاده می‌کند. او در خیابان حضور دارد، با خودروها، عابران و دیگر موتورسواران در یک مسیر حرکت می‌کند و با همان خطرهایی روبه‌رو است که هر راکب دیگری تجربه می‌کند. با این حال، یک تفاوت مهم وجود دارد: راه رسمی آموزش، آزمون و دریافت گواهینامه برای او هنوز عملا باز نشده است.. اگر حادثه‌ای رخ دهد، تازه با زنجیره‌ای از مسائل حقوقی، بیمه‌ای و انتظامی روبه‌رو می‌شویم؛

به گزارش روزنامه شرق، مسائلی که بخش مهمی از آنها می‌توانست پیش از وقوع حادثه مدیریت شود. این وضعیت یک تناقض آشکار دارد؛ از شهروند انتظار داریم قانون‌مند باشد، اما امکان ورود او به مسیر قانونی را فراهم نمی‌کنیم. از موتورسواری بدون گواهینامه ابراز نگرانی می‌کنیم، اما بخشی از متقاضیان را از دریافت همان گواهینامه‌ای محروم نگه می‌داریم که قرار است نشانه آموزش‌دیدگی و احراز صلاحیت باشد. 💢 یادداشت نفیسه زارع کهن را اینجا بخوانید 👇