اقتصاد دیجیتال در تله انحصار
بیش از یک دهه پیش، شکستن انحصار در بازار ارتباطات و توسعه اینترنت نسل سوم و چهارم، راه را برای شکلگیری نسلی از استارتاپها باز کرد که قرار بود با رقابت، کیفیت خدمات را افزایش دهند و بازارهای سنتی را دگرگون کنند. بیش از یک دهه پیش، شکستن انحصار در بازار ارتباطات و توسعه اینترنت نسل سوم و چهارم، راه را برای شکلگیری نسلی از استارتاپها باز کرد که قرار بود با رقابت، کیفیت خدمات را افزایش دهند و بازارهای سنتی را دگرگون کنند. امروز اما همان اکوسیستم، زیر فشار رکود سرمایهگذاری، مهاجرت نیروی انسانی، اختلال و قطعی اینترنت، تحریمها و تبعات جنگ، با اتهامی قدیمی روبهرو شده است: انحصار. از پروندههای شکایت چیلیوری و تپسی در اواسط دهه ۹۰ تا شکایتهای تازه دیجیکالا، دیجیپی، ازکیوام، تپسیفود، زودکس و قزوینفود، نام یک شرکت تقریبا در همه مهمترین پروندههای رقابت اقتصاد دیجیتال دیده میشود. تکرار این پروندهها فقط یک شرکت را در کانون توجه قرار نداده، بلکه پرسشی جدی را پیشروی اکوسیستم استارتاپی ایران گذاشته است؛ مرز میان رقابت و رفتار ضدرقابتی دقیقا کجاست؟ آیا استفاده از ابزارهای بازاریابی، سرمایهگذاری و قراردادهای تجاری بخشی از قواعد رقابت است یا میتواند به ابزاری برای ایجاد انحصار از سوی برخی کسبوکارها تبدیل شود؟ و مهمتر از همه، شورای رقابت به عنوان نهاد ناظر در یک دهه گذشته تا چه
روایتِ هر طیف
فیلترِ طیف از ماژولِ «طیفِ پوشش» کنترل میشود.