زایندهرود؛ زیرساخت امید و توسعه ایران
اصفهان را میتوان در دو تصویر خلاصه کرد: شهری که زایندهرود در آن جاری است و شهری که بستر رودخانه در آن خاموش مانده است. تفاوت این دو تصویر فقط در حضور یا غیاب آب نیست؛ در یکی، مردم بیشتر قدم میزنند، بیشتر لبخند میزنند و شهر زندهتر به نظر میرسد و در دیگری، گویی بخشی از حافظه و سرزندگی شهر نیز خشک شده است. همین تفاوت، پرسشی اساسی را پیشروی ما قرار میدهد: آیا زایندهرود فقط یک رودخانه است یا زیرساختی که کیفیت زندگی و آینده توسعه اصفهان بر مدار آن شکل میگیرد؟ فواد شیرانی -پژوهشگر سیاستگذاری و اقتصاد شهری: اصفهان را میتوان در دو تصویر خلاصه کرد: شهری که زایندهرود در آن جاری است و شهری که بستر رودخانه در آن خاموش مانده است. تفاوت این دو تصویر فقط در حضور یا غیاب آب نیست؛ در یکی، مردم بیشتر قدم میزنند، بیشتر لبخند میزنند و شهر زندهتر به نظر میرسد و در دیگری، گویی بخشی از حافظه و سرزندگی شهر نیز خشک شده است. همین تفاوت، پرسشی اساسی را پیشروی ما قرار میدهد: آیا زایندهرود فقط یک رودخانه است یا زیرساختی که کیفیت زندگی و آینده توسعه اصفهان بر مدار آن شکل میگیرد؟ سالهاست زایندهرود را فقط از دریچه بحران آب، حقابه یا محیط زیست میبینیم، در حالی که این رودخانه فراتر از یک جریان آب است. زایندهرود زیرساختی است که هر بار آب در بستر آن جاری میشود، نهتنها چهره شهر، بلکه حال م
روایتِ هر طیف
فیلترِ طیف از ماژولِ «طیفِ پوشش» کنترل میشود.