جنگاوران ویدئویی

جنگاوران ویدئویی در فاصله اعلام آتش‌بس در تجاوز نیروهای آمریکایی-صهیونی به کشورمان و تفاهم‌نامه پایان جنگ در نشستی از مدیران کشور، یکی از مدیران سابق که همفکری نزدیکی با به‌اصطلاح تندروها و جنگ‌آوران خیالی دارد، مدت طولانی راجع به بازسازی تأسیسات تخریب‌شده در تجاوز و چگونگی تأمین سرمایه برای این امر صحبت می‌کرد. علی‌رغم نظرات دوستانش که می‌گویند جنگ را باید ادامه داد و هزینه کرد (بدون محدودیت و بدون محاسبه هزینه-منفعت) و سیلی اول را باید به آمریکا بزنیم و هر که سیلی اول را بزند برنده است، از نظر ایشان به‌اصطلاح نه خانی آمده و نه خانی رفته است. نه جنگی بوده و نه جنگ مجددی در راه است و می‌توانیم با خیالی راحت به بازسازی بپردازیم و فقط مشکل کشور تأمین هزینه‌های بازسازی است. همین دوست عزیز همواره تأکید دارد که هیچ‌گونه کمبودی در زندگی مردم نباید ایجاد شود، همچنان‌ که دوستان به‌اصطلاح تندرو و جنگ‌آوران خیالی ایشان دائم به دولت ایراد وارد می‌کنند که در فکر تأمین نیازهای مردم نیست. گویی جنگ مانند بازی‌های جنگی ویدئویی است که راحت روی مبل نشسته و میوه و چای و قهوه در کنارشان است و دائم در جنگ پیش‌رو می‌جنگند و تلفات می‌گیرند و هیچ مشکلی هم برای میوه و چای و قهوه و بدنشان پیش نمی‌آید. البته اینکه ما در چه حد و در چه موارد می‌باید به بازسازی بپردازیم امری است که با توجه به شرایط روز و آنچه د