چرا خواب بعضی بچه‌ها ناآرام است؟

چرا خواب بعضی بچه‌ها ناآرام است؟ ناآرامیِ خواب کودکان، معمولاً یک «انتخاب» نیست؛ بلکه واکنشی است به مجموعه‌ای از نیازهای بیولوژیک و روانی که هنوز به درستی پاسخ داده نشده‌اند. از دیدگاه علمی، اولین نکته «ریتم زیستی» است. سیستم عصبی کودکان هنوز در حال تکامل است و «ساعت بیولوژیک» آن‌ها مثل ما بالغ‌ها تنظیم نیست. وقتی کودکی بیش از حد خسته می‌شود، مغز او به‌جای فرورفتن در خوابی عمیق، دچار نوعی تحریک‌شدگی می‌شود؛ مثل فنری که بیش از حد کشیده شده باشد و ناگهان رها شود. اما نیمهٔ دیگر ماجرا، «دنیای روان‌شناختی» کودک است. خواب برای یک کودک، نوعی «جدایی» است؛ جداشدن از بازی، از آغوش ما و از جریان زندگی. برای همین، اضطرابِ جدایی در شب‌ها خودش را بیشتر نشان می‌دهد. بچه‌ها، برخلاف ما، مهارتِ پردازشِ هیجان‌های روزانه را ندارند. در واقع، این ناآرامی پیام یک «نیاز» است؛ پیامی که می‌گوید: «من هنوز بلد نیستم چطور آرام شوم و برای این کار، به یک روتین معنادار نیاز دارم». این‌جا همان نقطه‌ای است که نقشِ ما پررنگ می‌شود. « روتینِ قبل از خواب» فقط یک اصطلاح تربیتی نیست، بلکه یک «لنگرگاه امن» است. وقتی هر شب، پیش از خواب، فضایی از آرامش، نور کم، یک داستان تکراری یا یک نوازش پیوسته برقرار می‌کنیم، به مغز کودک سیگنال می‌دهیم که: «امن است؛ می‌توانی رها کنی و بخوابی».