معنای دولت همان است که بوده

به گزارش روزنامه شرق، با مراجعه به ادبیات (نظم و نثر) و همچنین فرهنگ لغت مشخص می‌شود دولت در گذشته به معنی ثروت، مکنت و بخت و اقبال بوده است. دولتمند یعنی کسی که بخت و اقبال یافته و صاحب ثروت شده است. علاوه‌ بر‌ این، دولت در گذشته دو معنی دیگر هم داشته است؛ بی‌نیازی و نوبت و دست به دست شدن. یعنی بخت و اقبال و ثروت جابه‌جا و دست به دست می‌شود. ثروت و اقبال از یک شخص به شخص دیگر و از یک خاندان به خاندان دیگر منتقل می‌شود. اما معنای دولت در گذشته با معنای حال حاضر که دولت به معنی اداره کشور و نظام سیاسی تلقی می‌شود، بی‌ربط نیست.. در سده‌های میانی دولت به معنای سلطنت هم به کار برده شده است اما در حال حاضر دولت به معنی نظام سیاسی اقتصادی و اداره کشور، ساختار قدرت مشروع و سیستمی که ثروت، منابع و قدرت را مدیریت و آن‌ را به نحو عادلانه یا ناعادلانه توزیع می‌کند، به‌کار برده می‌شود. پس دولت از ثروت و بخت و اقبالی که دست به دست می‌شود، به ساختاری که ثروت و منابع را سامان می‌‌بخشد، تغییر معنای ظاهری پیدا کرده است.. دولت در گذشته به معنی بی‌نیازی از دیگران و برخورداری هم به کار برده شده است.

به گزارش روزنامه شرق، دولتمند از طریق ثروت و برخورداری به بی‌نیازی می‌رسد. دولتمند بخت یارش بوده و صاحب مکنت شده است. او دستش پیش دیگران دراز نیست بلکه دیگران به او نیازمند هستند. پس می‌توان گفت در گذشته، دولت وضعیتی بوده که فرد یا خاندانی از احتیاج و وابستگی رها و برخوردار می‌شده است. بنابراین، دولت را می‌توان حول مفهوم برخورداری از منابع و رهایی از احتیاج درک کرد. اما اگر توجه کنیم، مشخص می‌شود که در دولت کماکان معنی ثروت، بخت و اقبال و بی‌نیازی وجود دارد. تسلط بر منابع و بی‌نیازی در معنی امروزی دولت در ایران برجسته است. سه مفهوم بی‌نیازی، بخت و اقبال و دست به دست شدن در تلقی عموم از دولت وجود دارد. 💢 یادداشت حمزه نوذری را اینجا بخوانید 👇