ریچارد فیشر، روزنامه‌نگار و نویسنده، ساعت دو بامداد در بیابان آتاکامای شیلی بیدار می‌شود

‌ ریچارد فیشر شغل,روزنامه‌نگار و نویسنده ساعت دو بامداد در بیابان آتاکامای شیلی است و من در تاریکی از خواب بیدار می‌شوم. داخل اتاقم آن‌قدر تاریک است که نمی‌توانم تشخیص دهم چشم‌هایم باز هستند یا بسته. دستم را به سمت تلفن همراهم دراز می‌کنم، به امید آن‌که نوری پیدا کنم و جهت خود را تشخیص دهم. اما بعد یادم می‌آید کجا هستم. به‌جای آن، آرام به سمت در پشتی اتاق می‌روم؛ دری که مستقیم به کف بیابان باز می‌شود. روی کاشی‌های صاف روی سنگ‌ریزه‌ها و شن‌های خشک قدم می‌گذارم. فضای بیرون در سکوتی کامل فرو رفته است، اما ستارگان بالای سرم درخششی خیره‌کننده دارند؛ آسمان چیزی کمتر از یک منظره کامل و تمام‌عیار نیست. اما هر سال نور مصنوعی شهرها و مجتمع‌های صنعتی آسمان را بیش از پیش کدر می‌کند. اگر تغییری رخ ندهد، یکی از آخرین نقاط زمین که هنوز از آلودگی نوری انسان‌ها در امان مانده، ممکن است به زودی آن‌قدر روشن شود که دیگر امکان کشف‌های تازه در آن وجود نداشته باشد. Getty/ Y Beletsky/ ESO/ Richard Fisher/ ESO/ P Horálek/ Yuri Beletsky (LCO) بیشتر بخوانید ⬇