چرا «آزادی بیان» از حداقلش گرفته تا حداکثرش، محقق نمیشود؟/ حق رسانه در برخورداری از نهایتِ مصونیت در صورت عمل به نهایتِ مسئولیت

چه کسی برنامه تلویزیونی«فوتبال ۳۶۰» عادل را خاموش کرد؟/ مسدودسازی بیمرجع؛ چه بر سر «آزادی پس از بیان» آمده است؟ مجید رضائیان، استاد دانشگاه و پژوهشگر ژورنالیسم در. نخستین نکته، موضوع «آزادی بیان» و برخورداری رسانهها از «آزادی بیان» در هر نقطهای از جهان، بدون افزودن کلمهای به آن یا کاستن کلمهای از آن است.. در دورهای با افزودن کلمه «مسئولانه» به این عبارت، به غلط آن را تبدیل به «آزادی بیان مسئولانه» کرده بودند. این در حالی است که لزوم برخورداری از رویکرد مسئولانه نسبت به آزادی بیان امری قطعی و مستتر در این عبارت است.. نظارت پسینی بر رسانه، در همه کشورهای دنیا از سوی فدراسیون روزنامهنگاری آن کشور صورت میگیرد. در نتیجه رسانهها، هم از «آزادی بیان» و هم از «آزادی پس بیان» برخوردارند. در این حالت رسانه و روزنامهنگاران آن، میدانند که در صوت رعایت نهایت مسئولیت از نهایت مصونیت برخوردارند. آنها مطلعند که نباید به حیطه «امنیت ملی» و «مسائل نظامی و دفاعی» کشور و همچنین «حریم خصوصی» افراد ورود کنند.. تامین مصونیت نیازمند پاسخگویی در قبال فدراسیون روزنامهنگاری یا همان انجمن صنفی روزنامهنگاران هم نیست. عجیبتر آن که نه تنها چنین نمیکنیم بلکه به عنوان مثال در گامی فراتر، در حوزه رسانههای فعال در فضای مجازی، اقدام به راهاندازی بازویی اجرایی به نام «ساترا» بهعنوان زیرمجموعه
روایتِ هر طیف
فیلترِ طیف از ماژولِ «طیفِ پوشش» کنترل میشود.