تفاوت مهم رهبران جدید چین با رهبران گذشته / درهای چین به روی سرمایه‌گذاری خارجی باز شد اعتماد نوشت

تفاوت مهم رهبران جدید چین با رهبران گذشته / درهای چین به روی سرمایه‌گذاری خارجی باز شد اعتماد نوشت: ابراهیم آقامحمدی در گفت‌وگو با اعتماد می‌گوید چین تا دهه‌های گذشته نگاه «خودکفا و درون‌گرا» داشت؛ نگاهی که حتی در قرن نوزدهم باعث شد امپراتور چین اعلام کند این کشور «به جهان خارج نیازی ندارد». نقطه چرخش زمانی بود که دنگ شیائوپینگ برخلاف این سنت، پذیرفت چین برای پیشرفت باید از ظرفیت اقتصاد جهانی، سرمایه خارجی و تجربه کشورهای صنعتی استفاده کند. همین تصمیم، آغاز خیزش چین و تبدیل آن به دومین اقتصاد بزرگ جهان بود. آقامحمدی تأکید می‌کند مدل اقتصادی چین را نمی‌توان با تعاریف کلاسیک توضیح داد؛ ترکیبی از بازار آزاد و کنترل سیاسی است. رقابت اقتصادی و سرمایه‌گذاری خصوصی در کنار نقش محوری دولت و حزب کمونیست، ساختاری را شکل داده که پژوهشگران آن را «سرمایه‌داری دولتی» می‌نامند. صنایع کلیدی همچنان در اختیار دولت‌اند و شرکت‌های دولتی ستون اصلی اقتصاد چین محسوب می‌شوند، هرچند چالش‌هایی مانند بدهی و بروکراسی نیز وجود دارد. به گفته او، مهم‌ترین درس تجربه چین این است که توسعه نیازمند نگاه بلندمدت، برنامه‌ریزی مستمر، پذیرش واقعیت‌های جهانی، سرمایه‌گذاری در فناوری و زیرساخت و جذب سرمایه خارجی است. چین زمانی مسیر رشد را آغاز کرد که تعامل با جهان را پذیرفت و امروز به یکی از تأثیرگذارترین قدرت‌های اقتصادی و