تشییع به مثابه کنش تمدنی و تجلی دوباره رفراندوم رمضانیه

«همه آمده بودند»/ تشییع؛ به مثابه یک کنشِ تمدنی و تجلّی دوباره‌ «رفراندوم رمضانیّه»/ این اراده‌ی تمدنی باید به انسجامِ نهادی و نظمی پایدار ترجمه شود حمید ابوطالبی در نوشت:. امروز تهران شاهد صحنه‌ای بود که فراتر از یک رویداد تاریخی، یک «کنشِ تمدنی» و تجلّی دوباره‌ همان «رفراندوم رمضانیّه» بود.. در این دریای خروشان، آنچه بیش از هر چیز احساس می‌شد، نه دلهره، بلکه نوعی آرامش در جمع بود؛ سکینه‌ای تمدنی که فردیتِ اندوهگین را در افقِ یک همبستگیِ تاریخی، به امنیتِ وجودی رهنمون می‌ساخت.. این حضورِ بی‌بدیل، قدرت را به اقتدارِ مشروعِ تمدنی ارتقاء داد؛ اقتداری که از متن جامعه می‌جوشد و به آن، سرمایه‌ای راهبردی برای بازدارندگی، پایداری و تداوم تاریخی می‌بخشد.. پیام امروز تهران، صرفاً نمایش عظمت و شکوه یک تشییع یا اثبات تاب‌آوری یک ملت نبود؛ بلکه اعلام این حقیقت بود که ایران، هرگاه اراده‌ی تاریخی خود را با وحدت ملی، عقلانیت راهبردی و نظم پایدار پیوند زند، نه‌تنها از بحران‌ها عبور می‌کند، بلکه آن‌ها را به نقطه‌ی عزیمت مرحله‌ای تازه از تداوم و اعتلای تمدنی خویش تبدیل خواهد کرد. متن کامل این یادداشت را در لینک زیر بخوانید