🚘 «تویوتای ایران» شدن؛ یک هدف یا یک مسیر قابل اندازه‌گیری؟

به گزارش خبرآنلاین و روزنامه شرق، ➖ ایران‌خودرو هنوز تویوتا نیست و فاصله قابل‌توجهی با استانداردی دارد که نام این برند ژاپنی در ذهن بازار تداعی می‌کند؛ اما شاید مهم‌تر از مقصد، مسیری باشد که برای رسیدن به آن تعریف شده است. «تویوتای ایران شدن» را می‌توان با چند شاخص مشخص سنجید:. کاهش ایرادات مزمن و خرابی‌های پرتکرار. افزایش دوام قطعات و کاهش مراجعات به تعمیرگاه. گسترش تعهد خودروساز در دوره گارانتی. توسعه محصولات و پلتفرم‌های جدید. اصلاح ساختار و افزایش بهره‌وری. ثبات مدیریتی و امکان تصمیم‌گیری بر مبنای منطق صنعتی در این میان، اقداماتی مانند رفع بیش از ۶۰ ایراد مزمن، افزایش گارانتی تا ۱۰۰ هزار کیلومتر، توسعه پلتفرم‌های جدید و اصلاح بخشی از ساختار گروه، می‌تواند نشانه‌هایی از آغاز این مسیر باشد. 📌 اما آزمون اصلی جای دیگری است. هیچ خودروسازی با تعداد خودروهای تولیدشده یا وعده‌های مدیریتی به یک برند معتبر تبدیل نمی‌شود؛ اگر کیفیت واقعاً افزایش پیدا کرده باشد، باید در کاهش خرابی خودرو، هزینه نگهداری و مراجعات مشتری دیده شود. و شاید در نهایت، «تویوتای ایران شدن» با یک پرسش ساده قابل سنجش باشد: ❓ آیا مشتری ایرانی، اگر واقعاً حق انتخاب داشته باشد، باز هم محصول ایران‌خودرو را انتخاب می‌کند؟