بازار مشترک قدرت/ جایی که صندلی‌ها می‌مانند و دولت‌ها می‌روند

در هر انتخاباتی از تغییر، تحول، شایسته‌سالاری و ضرورت اصلاح امور سخن گفته می‌شود. مردم پای صندوق رأی می‌روند تا در مسیر اداره کشور اثرگذار باشند و میان برنامه‌ها، رویکردها و جریان‌های سیاسی دست به انتخاب بزنند. بااین‌حال، گاهی پس از انتخابات با واقعیتی مواجه می‌شویم که این پرسش را پیش می‌کشد: آیا تغییر دولت‌ها الزاما به معنای تغییر در شیوه حکمرانی است؟ اینجاست که مفهوم «بازار مشترک قدرت» معنا پیدا می‌کند؛ بازاری که در آن برخی افراد و حلقه‌ها نه لزوما به یک جریان سیاسی، بلکه به خود قدرت وابسته‌اند. دولت‌ها می‌آیند و می‌روند، شعارها و گفتمان‌ها تغییر می‌کنند، اما آنان با تغییر تابلو، عنوان یا موقعیت، همچنان در مدار قدرت باقی می‌مانند. البته حضور یک مدیر در دولت‌های مختلف، به خودی خود نه عیب است و نه نشانه فرصت‌طلبی. تجربه، تخصص، سلامت و کارآمدی می‌تواند استمرار مسئولیت یک مدیر را توجیه کند؛ چه‌بسا کشور از حفظ نیروهای توانمند و باتجربه در دولت‌های مختلف سود ببرد. (منبع: روزنامه شرق)