آتش‌بس بدون صلح؛ چرا بحران واشنگتن و تهران همچنان ادامه دارد

⭕ آتش‌بس بدون صلح؛ چرا بحران واشنگتن و تهران همچنان ادامه دارد؟ رفتار تهران پس از توافق نشان داد که توقف درگیری‌ها لزوما به معنای تغییر محاسبات راهبردی نیست، بلکه ممکن است تنها فرصتی برای بازآرایی نیروها باشد توافق آتش‌بسی که در سال ۱۹۵۳ در شبه‌جزیره کره به امضا رسید، نمونه‌ای روشن از تفاوت میان توقف جنگ و برقراری صلح است. این توافق توانست آتش درگیری‌ها را خاموش و خطوط تماس را برقرار کند، اما نتوانست ریشه‌های منازعه را از میان بردارد یا صلحی واقعی به ارمغان آورد. این توافق جنگ را پایان نداد، بلکه آن را به تعویق انداخت و وضعیتی شکننده ایجاد کرد که همچنان تا امروز، بدون تغییر اساسی، ادامه یافته است. این واقعیت نشان می‌دهد که در عرصه سیاست، هر آتش‌بسی را نمی‌توان مقدمه‌ای برای صلح دانست، زیرا خاموش شدن سلاح‌ها لزوما به معنای پایان منازعه نیست. صلح واقعی زمانی شکل می‌گیرد که میان طرف‌های درگیر اعتماد متقابل ایجاد شود و همه طرف‌ها به این باور برسند که راه‌حل سیاسی بر ادامه تقابل و تحمل و تحمیل هزینه‌های آن اولویت دارد. تجربه تاریخی نیز گواه آن است که بسیاری از جنگ‌ها نه در لحظه توقف آتش، بلکه زمانی پایان یافته‌اند که یکی از طرفین یا هر دو طرف به این نتیجه رسیده‌اند که دستاورهای ادامه جنگ بسیار کمتر از هزینه‌های آن است. در غیر این صورت، آتش‌بس تنها یک مانور تاکتیکی یا فرصتی برای نفس تا