تورم حق انتخاب را میگیرد
۵۰۰ هزار تومان برای یک سطل ماست ۱۸۰۰ گرمی؛ رقمی معادل حدود ۹۰ درصد دستمزد روزانه یک کارگر روزمزد که روزانه ۵۵۴ هزار تومان درآمد دارد. چنین قیمتی فقط به معنای گرانترشدن یک محصول نیست؛ بلکه بسیاری از خانوارها را ناچار میکند میان حفظ آن در سبد خرید، انتخاب نمونهای ارزانتر یا حذف آن از سبد مصرف، یکی را انتخاب کنند. ۵۰۰ هزار تومان برای یک سطل ماست ۱۸۰۰ گرمی؛ رقمی معادل حدود ۹۰ درصد دستمزد روزانه یک کارگر روزمزد که روزانه ۵۵۴ هزار تومان درآمد دارد. چنین قیمتی فقط به معنای گرانترشدن یک محصول نیست؛ بلکه بسیاری از خانوارها را ناچار میکند میان حفظ آن در سبد خرید، انتخاب نمونهای ارزانتر یا حذف آن از سبد مصرف، یکی را انتخاب کنند. افزایش قیمت کالاهای پرمصرف، طی سالهای اخیر به یکی از نمودهای ملموس کاهش قدرت خرید خانوارها تبدیل شده است. اما آیا واکنش مصرفکنندگان به افزایش قیمت، همیشه حذف یک کالا از سبد خرید است یا پیش از آن، تغییرات دیگری در الگوی مصرف رخ میدهد؟ تجربه سالهای اخیر نشان میدهد پاسخ، دستکم در بسیاری از موارد، منفی است. حذف کالا معمولا آخرین مرحله است؛ پیش از آن، مصرفکننده تلاش میکند با تغییر برند، انتخاب بستهبندی کوچکتر، خرید کالاهای اقتصادیتر یا جایگزینکردن محصولی ارزانتر، همچنان آن کالا را در سبد مصرف خود حفظ کند. این رفتار در ادبیات اقتصاد با عنوان «اثر جانش
روایتِ هر طیف
فیلترِ طیف از ماژولِ «طیفِ پوشش» کنترل میشود.