پرسش: صلح با چه کسی؟

صلح با چه کسی؟ دوقطبی‌سازی بدهنگام یاران خاتمی اظهارات اخیر سیدمحمد خاتمی بیش از آنکه پاسخی به واقعیت‌های امروز میدان باشد، تلاشی برای بازگرداندن یک دوقطبی قدیمی به فضای سیاسی کشور است؛ دوقطبی «صلح‌طلب» در برابر «جنگ‌طلب». دوقطبی‌ای که شاید در سال‌هایی که خبری از تجاوز مستقیم نظامی نبود، امکان طرح آن وجود داشت، اما امروز در میانه حملات و تهدیدهای آشکار، بیش از آنکه مسئله‌ای واقعی باشد، یک صورت‌بندی سیاسی است. اشکال دیگر این اظهارات، پیامد اجتماعی آن است. وقتی در بحبوحه تهدیدهای خارجی، فضای عمومی کشور به دوگانه «صلح‌طلب» و «جنگ‌طلب» تقسیم شود، نتیجه عملی آن چیزی جز انتقال اختلاف از عرصه سیاست به متن جامعه نیست. چنین فضایی می‌تواند این تصور را ایجاد کند که ایستادگی در برابر تجاوز، اقدامی افراطی یا مخالف صلح است؛ در حالی که در بسیاری از نظام‌های سیاسی جهان، دفاع از کشور در برابر حمله خارجی، مستقل از گرایش‌های سیاسی، یک اصل بدیهی تلقی می‌شود.