مدرسه طبیعت، نقد طبیعت مدرسه
مدرسه طبیعت پدیده نوظهوری در جامعه ماست و ریشه در ایده انسان طبیعی، نگاه به طبیعت و اندیشههای تربیتی با رویکرد توجه ویژه به دوران کودکی دارد. گفتوگوی محمدرضا سرکارآرانی با عبدالحسین وهابزاده برای نشر در کتاب تازه او «امپراتوری کودکی»، فرصتی است برای تأمل در ایده مدرسه طبیعت بهمثابه نقد طبیعت مدرسه رسمی و یافتن راهی برای بازاندیشی در ایده انسان طبیعی در مواجهه با انسان اجتماعی. مدرسه طبیعت پدیده نوظهوری در جامعه ماست و ریشه در ایده انسان طبیعی، نگاه به طبیعت و اندیشههای تربیتی با رویکرد توجه ویژه به دوران کودکی دارد. گفتوگوی محمدرضا سرکارآرانی با عبدالحسین وهابزاده برای نشر در کتاب تازه او «امپراتوری کودکی»، فرصتی است برای تأمل در ایده مدرسه طبیعت بهمثابه نقد طبیعت مدرسه رسمی و یافتن راهی برای بازاندیشی در ایده انسان طبیعی در مواجهه با انسان اجتماعی. وهابزاده در این گفتوگو از تعابیری همچون «هادی طبیعی» و «وحشی نجیب» سخن به میان میآورد و مرز انسان طبیعی و انسان اجتماعی را با واژه «اهلیسازی» جدا میکند. آقای وهابزاده اهلیکردن را ناگزیر میداند؛ کاری که از عهده طبیعت ساخته نیست و وظیفه آن بر دوش جامعه بشری و نهادهای اجتماعی مدرن است. او در این گفتوگو از دوران کودکی و نوجوانی خود میگوید و از بازیهای ساده و ارتباط عمیق با محیط اطرافش. او اشاره میکند چگونه این
روایتِ هر طیف
فیلترِ طیف از ماژولِ «طیفِ پوشش» کنترل میشود.