مرور مطبوعات/ روایت هفت صبح از ماجرای پرونده های خاکستری که کمتر دیده شدند: قانون و عدالت باید زبان مردم را یاد بگیرد هفت صبح

به گزارش آخرین خبر، مرور مطبوعات/ هفت صبح: سال ۲۰۱۸ قاچاقچیان سوخت بطور متوسط هر دقیقه بین ۱.۳۸ تا ۲.۷۷ میلیون دلار سود بردند. سخنگوی کمیسیون انرژی در گفتگو با هفت صبح گفته طرح جمع آوری کارت سوخت جایگاه ها در کرمان باعث شده ۵ میلیون لیتر در یک ماه صرفه جویی بشود. همچنین گفته احتمالا برای جایگاه های بین راهی عرضه بنزین آزاد دنبال خواهد شد.. اتفاق می افتد که برای تولید تینر و رنگ استفاده می شود. در این بخش عمدتا از طریق جایگاه ها تامین می شوند. طبق گزارش هفت صبح بیشترین حجم قاچاق سوخت از مرزهای شرقی به خصوص سیستان و بلوچستان انجام می گیرد. نکته تکان دهنده این گزارش موضوع ایست بازرسی ها است که در گذشته مانع بزرگی بر سر راه قاچاق سوخت در مسیرهای این استان بود اما بسیاری از این موانع به طور غیر رسمی با هدف تامین معیشت مردم فقیر برداشته شدند. بر اساس برآوردها سال ۲۰۱۸ قاچاقچیان بطور متوسط هر دقیقه بین ۱.۳۸ تا ۲.۷۷ میلیون دلار سود ازین راه به دست آوردند. این سود نجومی حاصل اختلاف ۵۰ برابری بین قیمت نفت در ایران و بازارهای جهانی هست. در مناطق مرزی پاکستان قیمت هر لیتر بنزین قاچاق ایران قبلا ۱۷۰ تا ۱۸۰ روپیه بود و در سال ۲۰۲۶ به ۲۰۰ تا ۲۱۰ روپیه (بیش از ۲۰۰ هزار تومان) افزایش یافته است.

به گزارش آخرین خبر، میلادبیگی کارشناس اقتصادی هم به هفت صبح می گوید:«خودروهای ایرانی به طور میانگین حدود ۲۰ درصد بیشتر از رقبای خارجی خود بنزین مصرف می کنند» هزاران شهروند حقشان را از دست می دهند، چون از دادگاه می ترسند و زبان قانون را نمی دانند.. برای نمونه فاطمه زنی ۵۵ ساله است که در جریان یک طلاق سخت حقوق خود را از دست داد و حتی اجازه پیدا نکرد که فرزندانش را خودش بزرگ کند. مریم هم زنی ۴۲ ساله از روستایی در بوشهر گفته است:«اموال پدرم که به من رسیده بود را برادرانم گرفته اند اما می ترسم به دادگاه بروم و نتوانم حرف بزنم یا خانواده ام مرا طرد کنند». فاطمه و مریم نمادهایی از پرونده های خاکستری هستند که اتفاقا تعدادشان کم نیست. در ذهن بسیاری از مردم حاشیه شهر و روستا دادگاه جایی هست که فقط برای آدم های قدرتمند یا کسانی که پولدارند. تصور می کنند اگر به دادگاه بروند با محیطی سرد خشک مواجه می شوند که در آن باید با جملات پیچیده و رسمی حرف بزنند.. البته امروز دفاتر ارشاد در دادگاه ها وجود دارند که به مردم کمک می کنند اما آیا این راهکار برای مریم یا فاطمه که در یک روستای دورافتاده زندگی می کنند کافی است؟

به گزارش آخرین خبر، برای کسی که ترس دارد و یا تحت فشار شدید خانواده است حتی فکر رفتن به شهر یک کوه بلند و دست نیافتنی است. نیازمند رویکرد متفاوت و چیزی شبیه به تیم های سیار حقوقی نیاز داریم تا دادگاه و مشاوران حقوقی به دل روستاها و محلات بروند