نگاهی به علاقه به شعر و ادبیات و نسبت آن با نوع حکمرانی معنوی

راوی هویت ما؛ نگاهی به علاقه رهبر شهید به شعر و ادبیات و نسبت آن با نوع حکمرانی معنوی چکیده میلاد جلیل‌زاده: ذهن شاعرانه پشت واقعه را می‌بیند و جهان‌بینی شاعرانه در سیاست، نه فقط زیبایی، بلکه شیوه‌ای از دیدن جهان را وارد می‌کند که هویت می‌سازد؛ معنا، مرز، روایت، افق، قهرمان و دشمن را تعریف می‌کند. این نگاه، ذهن را به دستگاهی تبدیل می‌کند که جهان را نه اطلاعات، بلکه معنا می‌بیند و سیاست مبتنی بر معنا، ذاتاً هویت‌ساز است. پس از شهادت آیت‌الله خامنه‌ای، تحلیلگران بر ویژگی‌های سیاسی او تأکید کردند، اما ایرانیان او را با علاقه‌اش به شعر و ادبیات نیز می‌شناختند. این دو ویژگی جدا از هم نیستند؛ نگاه تمدنی او با شعر همخوانی داشت، چراکه شعر در ایران هنر غالب است و نقش‌هایی را بر عهده گرفته که در تمدن‌های دیگر میان چند هنر تقسیم شده است. علاقه او به شعر، بخشی از همان جهان معنایی بود که سیاستش را شکل می‌داد. شعر به فرد می‌آموزد جهان را در قالب الگوهای معنایی ببیند و سیاستمداری با چنین ذهنی، سیاست را جهان معنایی می‌بیند. این نگاه مرزهای هویتی می‌سازد؛ مفاهیمی مانند استکبار، مقاومت و بصیرت، نه مفاهیم سیاسی، بلکه مرزهای هویتی‌اند. شعر همچنین توان روایت‌سازی، افق‌سازی، فشرده‌سازی معنا و ساختن قهرمان جمعی را می‌دهد که همگی عناصر هویت‌سازی هستند. زبان فارسی به دلیل ایجاز، موسیقی و استعاره، قابلیت ان