تحلیلی: پنج اسطوره مرتبط با هورالعظیم و مناقشه میدان سهراب از منظر مدیریت ریسک سیستمی

به گزارش روزنامه شرق، پنج اسطوره بر بالین هورالعظیم/ مناقشه میدان سهراب از دیدگاه مدیریت ریسک سیستمی. بدشانسی هورالعظیم را می‌شود در یک جمله گفت: بهترین آبی که برایش مانده، درست روی یکی از جوان‌ترین میدان‌های نفتی کشور نشسته است. آن آب در بخشی جمع شده که در اسناد به آن مخزن شماره یک می‌گویند؛ یعنی زنده‌ترین حوضچه تالاب، همان‌جا که کرخه پیش از رسیدن به هور به چند شاخه می‌شکند و در نهایت از طریق هوفل و نیسان، آب را به دهانه تالاب می‌رساند.. زیر همین حوضچه، میدان سهراب خوابیده است. میدانی مشترک با عراق که طرف مقابل سال‌ها‌ست مشغول توسعه آن است. وزارت نفت طرحی با ۲۳ پد سرچاهی روی ۶۹ هکتار داد، اداره کل محیط زیست خوزستان‌ آن را رد کرد، طرح برگشت و کوچک شد‌ و سرانجام امسال مجوز صادر شد؛ ۶ پد، حدود ۱۸ هکتار، ظاهرا با فهرستی بلند از الزامات. مدیرکل دفتر ارزیابی سازمان گفت سخت‌گیرانه‌ترین شرایط ممکن اعمال شده و افزود سازمان مدعی نیست این طرح هیچ اثری بر تالاب نخواهد داشت. کنشگران و پژوهشگران هور اما گفتند این می‌تواند تیر خلاص باشد.. اعطای مجوز برای این طرح توسط سازمان حفاظت محیط زیست غافلگیرانه بود؛

به گزارش روزنامه شرق، زیرا پیرو صورت‌جلسه مورخ ۲۲ آذر ۱۴۰۲ کمیته ارزیابی سازمان، هشت بند را به مجریان طرح سهراب ابلاغ کرده بود، بعید است همه آنها اجرا شده باشد، پس می‌توان حدس زد به دلیل شرایط اکنون کشور، فشارهایی بر سازمان حفاظت محیط زیست وارد شده باشد یا آنها در عمل انجام‌شده قرار گرفته باشند. 💢 یادداشت ‌حسین محمودی‌ را اینجا بخوانید 👇