شش ماه پس از آغاز حملات آمریکا و اسرائیل، جمهوری اسلامی همچنان گسترش منطقه‌ای جنگ را بخشی از راهبرد خود برای افزایش هزینه‌های درگیری و حفظ حکومت می‌داند

به گزارش شرق، شش ماه پیش، مهم‌ترین پرسش این بود که جنگ چگونه پایان خواهد یافت. امروز شاید پرسش دقیق‌تری لازم باشد: اگر جنگ پایان نیابد، اما شکل آن تغییر کند چه؟ درگیری‌ای که با حملات آمریکا و اسرائیل به ایران در ۲۸ فوریه آغاز شد، پس از شش ماه هنوز به یک نقطه پایانی روشن نرسیده است.

به گزارش ایران اینترنشنال، مقام‌های جمهوری اسلامی تهدید کرده‌اند در صورت ادامه محاصره دریایی و فشار آمریکا، صادرات نفت کشورهای خلیج فارس را هدف قرار دهند. محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی، گفته است در صورت تداوم محاصره، تهران اجازه خروج «یک قطره نفت» از خلیج فارس را نخواهد داد. در این راهبرد، تهران می‌کوشد با گسترش جنگ به کشورهای میزبان نیروهای آمریکایی، تهدید شریان‌های انرژی و استفاده از نیروهای نیابتی، هزینه درگیری را میان آمریکا، کشورهای منطقه و اقتصاد جهانی توزیع کند. هم‌زمان، برخی مقام‌ها از احتمال گسترش جنگ به حوزه زمینی سخن گفته‌اند؛ اقدامی که هدف آن کاهش تاثیر برتری هوایی آمریکا و اسرائیل عنوان می‌شود. با این حال، حمله به کشورهای منطقه می‌تواند نتیجه معکوس داشته باشد و آنها را به همکاری نظامی و اقتصادی بیشتر با آمریکا سوق دهد. در محاسبات تهران، پیروزی نه شکست نظامی آمریکا، بلکه بقای جمهوری اسلامی و افزایش فشار برای پذیرش خواسته‌های آن است.