سه آینده برای ایران پس از شش ماه جنگ/ پاییز عدم قطعیت
به گزارش خبرآنلاین، نیویورکتایمز: ایران پس از شش ماه جنگ با آمریکا طبق ارزیابیهای اطلاعاتی اخیر آمریکا ظاهراً اعتمادبهنفس بیشتری پیدا کرده است. تهران معتقد است محدودیتهای توان نظامی آمریکا را بهخوبی شناخته، به اندازه کافی موشک و پهپاد برای ادامه جنگ در اختیار دارد و با ایجاد اختلال در تردد در تنگه هرمز، اهرم فشار بیشتری به دست آورده است.. ارزیابی کلی این است که ایران در شرایط کنونی دلیل چندانی برای مذاکره نمیبیند.. در عوض، ممکن است تهران تلاش کند درگیری را تا انتخابات میاندورهای آمریکا ادامه دهد؛ با این امید که افزایش قیمت انرژی، تلفات و نارضایتی از جنگی که محبوبیت چندانی ندارد، از نظر سیاسی به دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، ضربه بزند.
به گزارش روزنامه شرق، شش ماه پیش، مهمترین پرسش این بود که جنگ چگونه پایان خواهد یافت. امروز شاید پرسش دقیقتری لازم باشد: اگر جنگ پایان نیابد، اما شکل آن تغییر کند چه؟ درگیریای که با حملات آمریکا و اسرائیل به ایران در ۲۸ فوریه آغاز شد، پس از شش ماه هنوز به یک نقطه پایانی روشن نرسیده است. تنگه هرمز همچنان با اختلال جدی در کشتیرانی روبهروست، فشار اقتصادی بر ایران افزایش یافته و در همان حال، تحرکات دیپلماتیک تازهای از سوی کشورهای منطقه دیده میشود. قطر برای میانجیگری فعال شده و ایران و عمان نیز درباره ترتیبات موقت برای کشتیرانی در هرمز گفتوگو کردهاند.. این وضعیت ممکن است مقدمه دورهای باشد که نه بتوان آن را «جنگ» به معنای کلاسیک نامید و نه «صلح». دورهای از بازدارندگی نظامی، فشار اقتصادی، مذاکرههای مقطعی، برخوردهای محدود و انتظار دائمی برای حادثه بعدی. از منظر آیندهپژوهی، مسئله اصلی این نیست که کدام طرف سرانجام پیروز خواهد شد یا مذاکرات چه زمانی آغاز میشود. پرسش مهمتر این است: ایران در پاییز پیشرو با چه آیندههای متفاوتی ممکن است روبهرو شود و از کجا میتوان فهمید که به سوی کدامیک از آنها حرکت میکنیم؟.
به گزارش روزنامه شرق، اشتباه رایج در شرایط بحران، تصور یک آینده واحد است. گویی مجموعهای از دادهها را میتوان کنار هم گذاشت و نتیجه گرفت که سه یا شش ماه دیگر حتما چه اتفاقی خواهد افتاد. آیندهپژوهی از نقطه دیگری آغاز میکند. در شرایط «عدمقطعیت عمیق»، مسئله پیشبینی دقیق نیست؛ مسئله شناسایی چند آینده باورپذیر و آمادهشدن برای هریک از آنهاست. در وضعیت کنونی ایران، دستکم دو عدمقطعیت تعیینکننده وجود دارد. نخست اینکه آیا تقابل خارجی بهتدریج مهار میشود یا بار دیگر وارد چرخه تشدید خواهد شد. دوم اینکه اقتصاد و جامعه ایران تا چه اندازه توان جذب فشار طولانیمدت را خواهند داشت. 💢 یادداشت امیر احمد شیشهگر را اینجا بخوانید 👇
روایتِ هر طیف
فیلترِ طیف از ماژولِ «طیفِ پوشش» کنترل میشود.