🖋 رضا ثابتی، روزنامه‌نگار در حاشیه ساختار قدرت در جمهوری اسلامی، همواره ردی از «خودی‌های دردسرسازی» پیدا می‌شود که مقام و جایگاه رسمی ندارند، اما

رضا ثابتی، روزنامه‌نگار در حاشیه ساختار قدرت در جمهوری اسلامی، همواره ردی از «خودی‌های دردسرسازی» پیدا می‌شود که مقام و جایگاه رسمی ندارند، اما آن‌قدر به حلقه‌های قدرت نزدیک‌اند که نمی‌توان حرف‌هایشان را نادیده گرفت. نسبت خانوادگی، لباس روحانیت یا وابستگی به یک تشکل حتی کم‌نام‌ونشان، به آن‌ها امکان می‌دهد از تصمیم‌های پشت پرده خبر بدهند، مقام‌های حکومتی را متهم یا تهدید کنند و سخنانی بگویند که واکنش و تکذیب بالاترین سطوح قدرت را برانگیزد، اما خود در حاشیه امن قدرت باقی بمانند و پس از مدتی با ادعایی تازه برگردند. محمدباقر خرازی بسیاری از این ویژگی‌ها را دارد. روحانی بدون منصب حکومتی، دبیرکل تشکلی به نام «حزب‌الله ایران» که وزن و جایگاه واقعی آن در فضای سیاست ایران چندان روشن نیست، و عضوی از خانواده‌ای که با حوزه علمیه، دستگاه دیپلماسی و خاندان خامنه‌ای پیوند دارد. محمدباقر خرازی کیست و چرا با وجود چنین اظهاراتی همچنان می‌تواند از درون اردوگاه حکومت سخن بگوید؟ GettyImages/ Anadolu via Getty Images/ hamshahrionline/ AFP via Getty Images/ ISNA/ Donya-e-eqt