بعضی می‌گویند، چون ما بر حق هستیم خشم‌مان نیز مقدس است، اما از کجا معلوم ما همیشه در جایگاه حق ایستاده‌ایم؟

خشم را نمی‌شود با« حُکم» از میان برد. نمی‌شود گفت چون این خشم حق نیست، پس نباید وجود داشته باشد. واقعیت اجتماعی با حکم ما تغییر نمی‌کند. باید آن را دید، شناخت و برایش راهی انسانی و مدنی پیدا کرد. آخر سخن اینکه خشم را نه باید تقدیس کرد و نه تحقیر، باید فهمید. چون جامعه‌ای که خشم خود را راهی برای شنیده‌شدن نیابد، ممکن است روزی ویرانی را به جای گفت‌وگو بنشاند. و هنر سیاست، پیش از آنکه تعیین کند کدام خشم حق است و کدام باطل، این است که نگذارد خشم آن‌قدر متراکم شود که جامعه، راه دیگری جز فریاد و ویرانی پیش روی خود نبیند. (منبع: خبرآنلاین)

گاهی تا سخن از خشم به میان می‌آید، عده‌ای فوراً سراغ تقسیم‌بندی می‌روند. و بعد هم حکم صادر می‌کنند که اگر ما برحقیم، خشم ما هم حق است و اگر دیگری بر باطل است، خشم او نیز باطل. امااین سؤال ساده در میان این همه داوری گم می‌شودکه از کجا معلوم ما همیشه در جایگاه حق ایستاده‌ایم؟ (منبع: انتخاب)