از غنی‌نژاد تا سروش، عبدالکریمی در تحلیل عبدالجواد موسوی/ چگونه ابتذال، جای تفکر اصیل را می‌گیرد؟/ آسیب‌شناسی ساخت دوقطبی‌هایِ کاذب در عرصه عمومی

به گزارش خبرآنلاین، 🔚 از غنی‌نژاد تا سروش، عبدالکریمی و اردکانی در تحلیل عبدالجواد موسوی/ ابتذال، جای تفکر اصیل را می‌گیرد؟/ آسیب‌شناسی ساخت دوقطبی‌های کاذب در عرصه عمومی عبدالجواد موسوی:. همانطور که می‌گویند روشنفکر واسطه بین فیلسوف و دانشجویان و قشر تحصیل کرده است، در واقع روزنامه هم واسطه‌ای است بین مباحث جدی که در محافل خاص مطرح می‌شود و عموم مردم.من فکر می‌کنم در این کار خیلی زیاده‌روی شد و اینقدر زیاده‌روی شد که هر کس می‌خواست مطلبی بنویسد، یا کار روزنامه‌نگاری را شروع کند، فکر می‌کرد که حتما باید به آل احمد یا به فردید فحشی بدهد تا اثبات کند که مثلا من آدم حسابی و باسوادی هستم.. من با این جمله که همه چیز تقصیر چپ‌هاست همان‌قدر مشکل دارم که کسی بگوید همه چیز تقصیر راست‌هاست. من با این دو جمله به یک اندازه مشکل دارم و فکر می‌کنم که راه اندیشیدن و گفت‌وگو را می‌بندد.. دو قطبی‌هایی که شریعتی ساخت، دوقطبی‌های خطرناکی بود. ولی وقتی ما می‌خواهیم آدم‌ها را نقد کنیم، اولا این‌که به دوره آنها اصلا نگاه نمی‌کنیم، به سن و سال آنها نگاه نمی‌کنیم.

به گزارش خبرآنلاین، نوشتن و فکر کردن نوعی سیر و سلوک است. آل‌احمد وقتی عزاداری‌های نامشروع را که بعدا ترجمه شد و ما دیدیم که هیچی نبود، تکفیر شد و قرار شد او را بکشند. اگر آل‌احمد در آن زمان کشته می‌شد، الان ما در تاریخ چه می‌خواندیم؟. آثار شریعتی را زیاد خواندم و تاثیر بدی هم روی من گذاشت. به محض این‌که شروع کردم به شریعتی خواندن با پدرم دعوا کردم و همین حرف‌های غنی‌نژاد که تو اصلا مسلمان نیستی! البته از منظرِ یک انقلابی که: اگر مسلمان بودی باید همه عمرت در راه مبارزه می‌گذشت./ ایبنا