صد بار گفتم «آمدم ای شاه»؛ کاش عهد بسته را نشکسته بودم!

بعضی سفرها با بستن چمدان شروع نمی‌شوند؛ با یک دلتنگی قدیمی آغاز می‌شوند، با یک «یا رضا» که بی‌هوا از گوشه دل بلند می‌شود و آدم را می‌برد به سال‌هایی که کودک بود و در صحن حرم می‌دوید.