دو فوتبالیست تیم ملی زنان ایران در نخستین بازی پس از وقایع دی‌ماه ۱۴۰۴ از خواندن سرود رسمی خودداری کردند

به گزارش اندیپندنت فارسی، فاطمه پسندیده و عاطفه رمضانی‌زاده، دو فوتبالیست ایرانی تیم ملی فوتبال زنان ایران که در نخستین حضور در میادین ورزشی پس از کشتار معترضان در دی‌ماه ۱۴۰۴ از خواندن سرود جمهوری اسلامی خودداری کردند، پس از شش ماه، در گفتگو با برنامه ۶۰ دقیقه تلویزیون استرالیا گفتند که می‌خواستند با این اقدام در کنار مردم بایستند و وجدانشان آسوده باشد. صداوسیمای جمهوری اسلامی بازیکنانی که سرود را نخواندند را «خائن» توصیف کرد و خواستار مجازات آنها شد. دولت استرالیا به هفت عضو تیم ایران فرصت ماندن در استرالیا را دارد اما پنج نفر از آنها تحت فشار حکومت به ایران بازکشتند اما رمضانی‌زاده و پسندیده روی تصمیم خود ماندند. پسندیده ۲۲ ساله در این مصاحبه درباره نخواندن سرود گفت: «فقط می‌خواستم کنار مردممان بایستم، نمی‌توانستم به خودم اجازه بدهم در حالی که این همه جوان به دست این حکومت کشته می‌شدند، بی‌تفاوت بمانم.» او گفت: «گاهی می‌ترسیدم، اما فقط سعی کردم کاری را که درست بود انجام دهم و بگویم هیچ‌کس نباید فقط به خاطر اعتراض کردن کشته شود.» پسندیده گفت این اعتراض «کمترین کاری بود که می‌توانستیم» برای معترضانی که در ایران کشته شده‌اند انجام دهیم.

به گزارش اندیپندنت فارسی، رمضانی‌زاده نیز گفت «می‌خواست با نخواندن سرود ملی اعتراض خود را نشان دهد» و می‌دانست که ممکن است با «هر نوع شکنجه‌ای» روبه‌رو شود. او گفت: «در آن لحظه، تنها چیزی که به من آرامش و وجدان آسوده می‌داد، نخواندن سرود بود.» او گفت: «می‌خواستم سرود ملی را با افتخار و از ته قلبم بخوانم، اما به دلیل شرایط ایران واقعا نمی‌توانستم این کار را انجام دهم.» رمضانی‌زاده که از سوی رسانه‌های همسو با حکومت ایران به‌شدت مورد انتقاد قرار گرفته است، گفت اینکه او را «خائن» می‌خوانند، «فشار سنگینی بر من وارد می‌کند». او گفت: «با نخواندن سرود، فقط می‌خواستم در کنار مردمم بایستم.» ماه گذشته، تونی برک، وزیر مهاجرت استرالیا، تابعیت استرالیا را به آنها اعطا کرد. رمضانی‌زاده و پسندیده اکنون با باشگاه وینام وولوز در بریزبن تمرین می‌کنند، زبان انگلیسی می‌خوانند و تلاش دارند مسیر حرفه‌ای فوتبال خود را که پشت سر گذاشته‌اند، دوباره بسازند.