درست بخوانید؛ آمریکا همیشه غیرنظامیان را هدف قرار می‌دهد!

کودکان پشت میزهایشان نشسته‌اند و چشمانشان بر روی تخته‌ای که معلم در حال تدریس مباحث است، قفل شده. اما ذهنشان مدت‌هاست به حیاط مدرسه قدم گذاشته! شاید ماکان و دوستانش قرار بوده بعد از تمام شدن کلاس درس، با یکدیگر فوتبال بازی کنند تا برنده این مسابقه را یک‌بار برای همیشه مشخص کنند. ساعت حوالی ۱۰ است که زوزه موشک‌های تاماهاوک آمریکایی شنیده می‌شود؛ از ترس، رنگ از چهره با نشاط کودکان رخت برمی‌بندد. همه به سمت حیاط مدرسه، همان جایی که قرار بود در آن با هم بازی کنند، نه اینکه از ترس به آن پناه ببرند، می‌دوند. بچه‌ها بر روی زمین می‌افتند و نگاهشان به ساختمان مدرسه است که حالا نیمی از آن دیگر وجود ندارد. دمی بعد، موشک‌های بعدی از راه می‌رسند. روز به ظهر نزدیک می‌شود و آفتاب تند جنوبی بر حیاط مدرسه می‌تابد و پیکرهای بی‌جان و مجروحانی از قساوت ارتش کودک‌کش آمریکا بر زمین افتاده که تا چند لحظه پیش کنار همکلاسی‌ها و دوستانشان نشسته بودند. (منبع: مهر (تلگرام))