لوچو تنها یک مسابقه کشتی نیست، بلکه بخشی از یک آیین اجتماعی و فرهنگی در مازندران است که ورزش، موسیقی، گردهمایی مردم، مهمان‌نوازی و سنت‌های پهلوانی

لوچو تنها یک مسابقه کشتی نیست، بلکه بخشی از یک آیین اجتماعی و فرهنگی در مازندران است که ورزش، موسیقی، گردهمایی مردم، مهمان‌نوازی و سنت‌های پهلوانی را در کنار هم قرار می‌دهد. این کشتی سنتی در گذشته در عروسی‌ها، اعیاد و دوره‌های فراغت کشاورزان، پس از نشاکاری یا برداشت شالی برگزار می‌شد و مردم روستاها و مناطق مختلف برای تماشای رقابت پهلوانان و انتخاب برترین کشتی‌گیر گرد هم می‌آمدند. نام «لوچو» به چوبی اشاره دارد که در گذشته در محل مسابقه برپا می‌شد و جایزه پهلوان بر آن قرار می‌گرفت. پهلوان پیروز پس از پایان مسابقه جایزه را دریافت می‌کرد و چوب لوچو را بر دوش می‌گذاشت. در لوچو، علاوه بر قدرت بدنی، مرام پهلوانی، احترام به حریف و رعایت قواعد سنتی اهمیت دارد. موسیقی و ساز و دهل نیز فضای میدان را از یک رقابت ورزشی به یک جشن جمعی تبدیل می‌کند. در گذشته، جایزه پهلوان در برخی مناطق یک رأس گاو یا دیگر هدایا بود. لوچو در سال ۱۳۹۲ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد. این تصاویر را مهدی محبی‌پور ثبت کرده و در خبرگزاری ایرنا منتشر شده‌اند.