اگر ناراضی هستید، استعفا بدهید

در سال ۱۴۰۳ در زمانی که امید حاجتی معاون توسعه، حقوقی و امور مجلس سازمان محیط زیست بود، این مقام در نامه‌ای به یگان حفاظت سازمان محیط زیست ابلاغ کرد که نحوه خدمت محیط‌بانان سراسر ایران باید به شکل ۱۲ ساعت کار و ۲۴ ساعت استراحت یا ۲۴ ساعت کار و ۴۸ ساعت استراحت باشد. در این بخشنامه تاکید شده بود که باید تا ۱۰۰ ساعت اضافه کار محیط‌بانان پرداخت شود. «ما امتیاز ویژه نمی‌خواهیم. فقط می‌خواهیم قانون اجرا شود. اگر قرار است بیشتر کار کنیم، حقمان پرداخت شود و اگر بودجه وجود ندارد، کسی را به اضافه‌کار اجباری وادار نکنند. محیط‌بان وقتی با خیال آسوده از خانواده و معیشتش به منطقه برود، بهتر هم از طبیعت حفاظت خواهد کرد.» «ما نمی‌گوییم قانون را عوض کنید؛ فقط همان قانونی را که وجود دارد اجرا کنید.» این جمله، خلاصه حرف‌های یکی از محیط‌بانان فعال در یکی از پارک‌های ملی ایران است که می‌گوید اعتراض او و همکارانش نه به اصل خدمت، بلکه به شیوه اجرای شیفت‌های کاری، پرداخت اضافه‌کار و تأمین هزینه‌های معیشتی است.